ຮຽນພາສາອັງກິດ ປະທະ ພາສາລາວ

ເລື້ອງກໍ່ມີຢູ່ວ່າ ມີການສອນພາສາອັງກິດໃຫ້ຄົນລາວຢູ່ໂບສທີ່ອາເມການີ້

1.   ເລື້ອງຂອງພໍ່ຕູ້ສິນ Can I help you???

ອາຈານສອນ ຈັດໃຫ້ມີການສົນທະນາເປັນຄູ່

ລຸງສີນກໍ່ສະແດງເປັນຄົນຂາຍ  ແລະ ລຸງສຸກາຍເປັນລູກຄ້າ ເລີ່ມການສົນທະນາ ລຸງສິນກໍ່ເວົ້າຢ່າງໝັ້ນໃຈວ່າ Can I have you? ທີ່ຈິງແລ້ວລຸງຢາກຖາມວ່າ “ໃຫ້ຂ້ອຍຊ່ອຍຫຍັງບໍ່” ລຸງສຸກາຍກໍ່ຕອບວ່າ ຫ້ວຍຢູ່ບໍ່ຊຶ່ຊິມາ Have ຂ້ອຍແນວໃດ? hahahha..

2.  ເລຶ່ອງຂອງລຸງສຸກາຍ ( ອັນນານາ ອັນນ່າໆໆ)

• ຊາວຕ່າງຊາດມາລົມນຳລຸງສຸກາຍຫຼັງເລີກໂບດ ເຂົາຖາມເອົາທີ່ຢູ່ຂອງລຸງ ລຸງກໍ່ພະຍາຍາມຊິຕອບເປັນພາສາອັງກິດ ເວົ້າທໍ່ໃດກໍ່ອອກແຕ່ວ່າ ອັນນານາ ອັນນ່າໆ
• ໝົດຫົນທາງເວົ້າບໍ່ໄດ້ ມືລຸງກໍ່ແກວ່ງໄປມາເໝືອນດັ່ງ ການສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຊິຈົດໃຫ້ໃສ່ເຈ້ຍ ດັ່ງນັ້ນລຸງກໍ່ຈົດທີ່ຢູ່ໃສ່ເຈ້ຍໃຫ້ເຂົາ. “ອັນນານາ ອັນນ່າໆ”

3. ເລື່ອງຂອງປ້າເຫຼືອງ

• ປ້າເພິ່ນເຂົ້າສະໝັກງານ ເຂົາກໍ່ຖາມຫາທີ່ຢູ່ຂອງປ້າ  ເລກເຮືອນແມ່ນ 0041 ປ້າກໍ່ຄຶດຕັ້ງດົນເລກສູນນິພາສາອັງກິດມັນວ່າຈັງໄດ໋ ໂອ້ຄິດອອກແລ້ວ  ສະໂລ່ ສະໂລ່ ໂພ່ ວັນ ໄອ້ຄົນສຳພາດກໍ່ງົງກັນເປັນໄກ່ຕາແຕກ.

4. ເລື້ອງຂອງຕູ້ມົນ

• ຕູ້ມົນກໍ່ໄດ້ເກືອບ 80 ປີແລ້ວລະ ເພິ່ນເປັນຄົນຄີງນ້ອຍ ສັ້ນ ເວລາຮຽນພາສາອັງກິດກໍ່ບໍ່ເຫັນເພິ່ນເຂົ້າຮຽນຈັກເທື່ອດອກ ເພິ່ນຈະຈອບເອົາ ປະລີບປະລໍ່ ຢູ່ບ່ອງຢ້ຽມຫັ້ນແຫລະ
• ເວລາມີຊາວຕ່າງປະເທດເຂົ້າມາຫາແລະທັກທາຍ ຫຼື ວ່າຈະມາເວົ້າຫຍັງນຳເພິ່ນກໍ່ຕາມ ເພິ່ນຈະຍົກມືໄຫວ້ ແລະກໍ່ເວົ້າວ່າໂດຍ
• ນາງເມກາ Say Hi ໃຫ້ແມ່ຕູ້ມົນ ແມ່ຕູ້ມົນກໍ່ຮັບເອົາຄຳທັກທາຍທັນທີ ໂດຍການຍໍມືໄຫວ້ ແລະກໍ່ເວົ້າວ່າ “ໂດຍ”
•  ມາອິກແລ້ວມິການສົນທະນາເກີດຂຶ້ນອີກ ທ້າວຈິມມິ້ ຍ່າງເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະຖາມແມ່ຕູ້ມົນ ວ່າ Where are you going? ທັນໃດ ແມ່ຕູ້ມົນ ກໍ່ຍໍມືໄຫວ້ ແລະກໍ່ເວົ້າວ່າ “ໂດຍ”
• ຫຼັງຈາກນັ້ນມາສະມາຊິກໃນໂບສທີ່ເປັນຊາວຕ່າງຊາດກໍ່ຄິດແລະເຂົ້າໃຈວ່າ ແມ່ຕູ້ມົນມີຊື່ວ່າ ໂດຍ
• ພວກເຂົາຈະ  say hi ໃຫ້ມົນວ່າ Hi ໂດຍ ແມ່ຕູ້ມົນກໍ່ນ້ອມຮັບເອົາຄຳທັກທາຍແລະກ່າວວ່າ ໂດຍ

5. ເລຶ້ອງຂອງທ້າວຈ້ອນ

•  ໃນຊົ່ວໂມງສອນພະຄຳພີ ແລະ ເທດສະໜາຈະຮຽນລວມກັນທັງຕ່າງຊາດແລະຄົນລາວ ອາຈານແມ່ນຄົນລາວ ສ່ວນໃຫຍ່ເພິ່ນກໍ່ຈະເວົ້າເປັນອັງກິດໝົດ ແຕ່ບາງເທື່ອເພິ່ນກໍ່ແປລາວ
• ເວລາອະທິຖານເພິ່ນຈະເວົ້າເປັນອັງກິດ ແລະ ແປລາວພ້ອມ
• ອາຈານຈະໃຊ້ຄຳວ່າ ພວກຂະນ້ອຍເປັນປະຈຳ
• ໃນໂຕະກີນເຂົ້າ ກໍ່ມີບັນດາຄົນລາວນັ່ງເຕັມໂຕະ ທ້າວຈ້ອນກໍ່ຢາກສະແດງຄວາມເຄົາລົບໂດຍການພະຍາຍາມເວົ້າພາສາລາວກັບພວກເຮົາ ທ້າວຈ້ອນຍ່າງເຂົ້າມາທ່າມກາງການດື່ມດຳກັບອາຫານ ແລ້ວກໍ່ເວົ້າຂຶ້ນວ່າ “ພວກຂີ້ໜ້ອຍ”  ຫື!!!!!!!! ມັນແມ່ນຜູ້ໃຜມາດ່າວ່າ ຂີ້ໝ້ອຍນິ ຝ່າຍລາວນັ່ງອ້າປາກຄ້າງ ມືນໆວ່າ ເປັນຫຍັງຄືມາເວົ້າໃຫ້ກັນວ່າ ຂີ້ໜ້ອຍແບບ ນິ້ (ຄິດຢູ່ໃນໃຈ ບາງກ້ອນກໍ່ໃຫຍ່ນ່າາາ) ອິອິອິ
• ທ້າວຈ້ອນກໍ່ເຮັດໜ້າຕາເສີຍ ແລະເພິ່ນກໍ່ຕົກໃຈຢູ່ເລັກນ້ອຍວ່າ ເປັນຫຍັງຝ່າຍລາວຄືອຶ້ງ ທ້າວຈ້ອນຖາມ Did I say something wrong? ຝ່າຍລາວຄິດໃນໃຈ  ມຶງດ່າພວກກູແທ້ໆ ແລ້ວຍັງຊິມາຖາມອີກຢູ່່ວ່າເວົ້າຫຍັງຜິດ!!!!!

ຊີລີເກົາຫລີ: ວາເລັນທາຍໆໆໆ ແຫ່ງປີ 2010 ຂອງນາງ

ເຊົ້າທີ່ 14 ກຸມພານີ້ ນາງກໍ່ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແຕ່ງຕົວ ( ມີນັດຕອນ 10 ໂມງເຊົ້າ) ທັງສອງວາງແຜນກັນໄປ Minnehaha Park ທີ່ໃນເມືອງ ຫລື ດາວທາວຫັ້ນລະ ແລກເລີ່ມທຸກຢ່າງໄປໄດ້ດີ ໄປຍ່າງເລາະຢ່າງໂຣແມນຕິກ ໄດ້ດື່ມດຳນຳກິ່ນອາຍລະດຸໝາວເໝືອນດັ່ງ

ຕອນທີ່ 1

• ໄປທ່ຽວຂົ້ວໂລກເໜືອ
• ບໍ່ໄດ້ເອົາຖົງມືໄປ “ລືມແດ່ຫັ້ນນະ“
• ລະກະບໍ່ໄດ້ໃສ່ເກີບໝາໆໆໄປແດ່ ໃສ່ບູສໄປ “ອັນນີ້ບໍ່ໄດ້ລືມ ຕັ້ງໃຈໃສ່ໄປ” ກະຢາກງາມແດ່ເນາະມື້ສຳຄັນກະດາຍ, ດັ່ງນັ້ນແຫລະ ການຊົມທັດສະນີຍະພາບຂອງມີນນິຫ້າຫ້າ ໃຊ້ເວລາ 30 ນາທີໃນຄັ້ງນີ້ “ເຮັດໃຫ້ຝາພະບາດຂອງນາງຊາ ແຂງໄປໝົດ” 555 ມີນນີ555 ເຮັດນາງແລ້ວ.

1.    Minnehaha Fall                                             Or             Frozenfall

2. Lanscape of Minnehaha Park

ມາເບີ່ງພາບນ້ຳຕົກ Minnehaha ຊວ່ງຊຳເມີ້ກັນເທາະ

 

ເບິ່ງພີ່ນ້ອງ ເບິ່ງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງລະດູ

ຕອນທີ່ 2

ຫຼັງຈາກອອກຈາກນ້ຳຕົກແລ້ວ ກໍ່ໄປ downtown ຕໍ່ ໄປເລາະຕາມເຄີຍ ເຫດຜົນຄື ຢາກຍ່າງຂ້າມຜ່ານ sky way ຢູ່ຫັ້ນນະ ມີຮູບມາໃຫ້ເບີ່ງພ້ອມ

 ເອົາລະມາຮອດນີ້ ກະຊອກບ່ອນຈອດລົດໄດ໋ບາດນີ້ ພາກັນໄປຈອດລົດແລ້ວກໍ່ຍ່າງມາຮ້ານເມຊີ MACY’S ຍ່າງເລາະເບິ່ງຂອງສວຍໆໆ​ ງາມໆໆ ຕາມພາສາຫັ້ນລະ ແລ້ວກໍ່ຍ່າງຂ້າມສະກາຍເວ Skyway ໄປຕຶກນັ້ນແດ່ ຕຶກນີ້ແດ່ ກີນລົມຊົມວີວ ມີຄວາມສຸກຕາມພາສາໄວຮຸ່ນ 666+

• ທະຫານຕ້ອງເດີນໜ້າດ້ວຍທ້ອງ ພວກເຮົາກໍ່ເຊັ່ນກັນ
• ອອກຮົບມາຫລາຍຊົ່ວໂມງ ບັນດາພີ່ນ້ອງກໍ່ຮ້ອງໂຄຍຄາງໂຫຍຫາສະບຽງເພື່ອຢັ່ງຊີບ ພວກເຮົາກໍ່ຕ້ອງສະໜອງລະບໍ ແມ່ນບໍ່?
• ກັບຖານໂດຍດ່ວນ ມາຮອດລົດ ຊອກກະແຈບໍ່ເຫັນ ເສັດດດດດດດດບາດນີ້
• ພວກເພິ່ນກະຂ້ຽວໄປຊອກລະບໍ່ ຊອກຢູ່ລີບ ຊອກຢູ່ຫ້ອງນ້ຳ ຊອກຢູ່ໝົດທຸກບ່ອນທີ່ຄີດວ່າມັນຈະເຮ່ຍ ໄປຖາມພະແນກ Lost & Found ເຂົາກໍ່ວ່າບໍ່ມີໃຜເກັບໄດ້ຫຼືເຫັນເທື່ອ ຖ້າມີກໍ່ອາດຈະໃຊ້ເວລາເປັນມື້ໆທີ່ບຸກຄົນທີ່ເກັບຂອງໄດ້ນັ້ນ ຈະເອົາມາແຈ້ງ ບາງທີເຂົາກະຫຍຸ້ງໆແດ່ຕອນເກັບໄດ້ຈື່ງບໍ່ເອົາໄປແຈ້ງໃນຂະນະນັ້ນເລີຍ. ອະທີບາຍຍາວມາກະສະຫລຸບວ່າ ຊອກບໍ່ເຫັນຄືເກົ່າ. “ເວນຂອງກຳ ກຳຂອງເວນເນາະ”
• ກະເລີຍກັບມາລົດອີກ ເຖິງວ່າລາວມີກະແຈອີກດອກທີ່ສາມາດໄຂລົດ ໄດ້ກໍ່ບໍ່ສາມາດຕິດຈັກລົດໄດ້ ເພາະເປັນກະແຈທີ່ໃຊ້ຊີບ.
• ກໍ່ເລີຍຕັດສິນໃຈປະລົດໄວ້ລານຈອດລົດແລ້ວກໍ່ ໄປຂື້ນລົດເມກັບບ້ານ ( ກ່ອນອອກຈາກລົດກໍ່ເອົາຂອງສຳຄັນອອກໄປພ້ອມ ສ່ວນນາງກໍ່ຈັບດອກໄມ້ວາເລນທາຍທິ່ນາງໄດ້ນັ້ນ ຍັດໃສ່ໃນກະເປົາ ໂຊກບໍ່ດີ ຕອນຍັດເຂົ້າໄປ ຊ້ຳພັດເຮັດຄໍມັນຫັກຊ້ຳ ໂອ້ແມ້້້້ຈ້າວວວ…
• ຈອດລົດເພິ່ນຫັ້ນກະບໍ່ແມ່ນຂອງຄ່ອຍ ເປັນ$ ໜົດໄດ໋ຫັ້ນ ຊົ່ວໂມງໝຶ່ງ $5 ອີກ ບາດນີ້ ມື້ອື່ນພຸ້ນເທີຄ່ອຍມາເອົາ ລາລາ ສະນຸກຈ່າຍ $….ອີ່ຕົນຄົນຈ່າຍ???? ຫຸຫຸ

ຕອນທີ່ 3

• ໄປຢືນຖ້າລົດເມ ກະເກືອບ 10 ນາທີລະ ທຸກໆ 15 ນາທີ ທ້າວເມ ເທີມາເທື່ອໜຶ່ງ 10 ນາທີມັນຊ່າງຍາວນານເຫລືອເກີນ ໝາວຍັງບໍ່ແລ້ວຍັງມີລົມອີກ ເວົ້າໄດ້ວ່າ ໝາວແບບບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ! ໝາວບໍ່ເກງໃຈໃຜໆ
• ຂີ່ລົດເມຊົມເມືອງອີກຊົ່ວໂມງຊີເປັນຫຍັງໄປ ອີກຝ່າຍກໍ່ນັ່ງໜ້າຫງອຍ ຊ່າງເປັນເດດທີ່ຍາກຈະພັນລະນາອີຫລີ
•  ເອົາລະ ມາຮອດ Transit ແລ້ວ ຕ້ອງໄດ້ປ່ຽນຄັນແລ້ວ ບໍ່ຊັ້ນບໍ່ຮອດບ້ານ

 “ຄວາມຊວຍມາເຍືອນອີກຮອບ“

ຕອນທີ່ 4

• ຂື້ນລົດເມຜິດຄັນອີກບາດນີ້ ຊົ່ວຊີຮູ້ວ່າຜິດກະຈົນວ່າເຂົາຂີ່ອອກມາໄກເຕີບ ລະສະເດືອກຕື່ນ ໝໍກະໄປຖາມໂຊເຟີ້ ກໍ່ພົບວ່າເສັ້ນທາງແມ່ນກັບໄປດາວທາວ ກໍ່ພາກັນລົງລົດທັນທີ
•  ( ຕ້ອງໄດ້ຍ່າງກັບໄປ Transit ອິກເກືອບໂລ ຫຸຫຸ ຍ່າງ ຮຸ້ຍເລ້ຮຸ້ຍ ຍ່າງ ຕີນແຂງ ມືກໍ່ເລີ່ມແຂງ ຫູກໍ່ເລີ່ມຊາ ເອົ້າ ເອົາເຂົ້າໄປ)
• ໄປຮອດລະໜໍກະໂທບອກໃຫ້ເອື້ອຍໝໍມາຮັບເອົາ
• Finally ນາງກໍ່ກັບຮອດເຮືອນຢ່າງປອດໄພ

Note: ວາເລັນທາຍເລື່ອງນີ້ຍີ່ງກ່ອນຊີລີ້ເກົາຫລີອີກເນາະ………

ກິນບຸບເຟ້ທີ່ Mystic Lake Casino Hotel

 

• ວານນີ້ ເລີກຮຽນມາເອື້ອຍເຮົາຊວນໄປກິນບຸບເຟ້ ກໍ່ເລີຍໄປນຳເພິ່ນ ໄປກິນໄກໆຂີ່ລົດໄປກໍ່ເປັນຊົ່ວໂມງພຸ້ນນະ ໂອ້ເທວະດາຊ່ວຍຂະນ້ອຍແດ່ ລົດກະຕິດໆໆ ຂະຫນາດວ່າທາງ 4 ເລນກໍ່ຍັງຕິດຍາວເປັນສາຍ

ໄປຮອດກໍ່ບໍ່ມີການຍ່າງເລີຍນະ ຂ້ຽວແລ່ນເຂົ້າໄປລູກດຽວ ເພາະຈອດລົດຢູ່ຂ້ອນຂ້າງໄກຈາກຄາຊີໂນ ອາກາດກໍ່ປານກັບຢູ່ໃນ ຟີສເຊີ (ຊ່ອງແຂງ).

• ໄປນຳກັນທັງໝົດ 4 ຄົນ ໝູ່ຫ້ອງການເອື້ອຍ 2 ຄົນ
• ບັນຍາກາດ ອາຫານ ແລະ ລາຄາ

1. ຫຼູຫລາຟູ້ຟ້າ
2. ຄົນຍັງບໍ່ຫລາຍຕອນເຮົາໄປຮອດ ປະມານ 5 ໂມງ
3. ລາຄາຍ່ອມເຍົາ ເປັນກັນເອງ ປະມານ 25 ດອນລ້າ
4. ອາຫານດີເລີດ ລວມທັງອາຫານເອເຊຍ, ອາເມລີກາ,…ໂດຍສະເພາະແມ່ນອາຫານທະເລ ນັ້ນຄື ຂາປູ ເວົ້າມາກໍ່ຍັງຢາກອີກຢູ່
5. ມາໆ ເຮົາມາກີນ ຂາປູ ກັນເທາະ   ຮືມມມມ Hmm! Yummyy………

 

ທຸກຄົນສາມັກຄີກັນກິນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ອາຫານຈານທຳອິດທີ່ໄປຕັກແມ່ນຂາປູນັ້ນເອງ ກີນກັນຢ່າງເມົາມັນ ແຖມຍັງຕຳແຈ່ວສົ້ມໄປແຕ່ບ້ານອິກ ບ້ານນອກກກ ບ້ານ ນອກ

ຫ້ວຍມັນກະບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນໃດບໍ່ໄດ້ບ້ານນອກໄດ໋ ພຽງແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ມັກຈ້ຳບັດເທີ້ ຫລື ເນີຍ ທີ່ເຂົາມີໃຫ້ ກໍ່ເລີຍຕຳແຈ່ວສົ້ມໄປ

ເຊີນມາທຳບຸນບໍລິຈາກຮ່ວມກັນ

• ເລີກຮຽນມາ ກໍ່ມາເປີດຕູ້ເກັບເຄຶ່ອງ ເຫັນເຄື່ອງກອງເຕັມຈົນຊິບໍ່ມີບ່ອນໄວ້ ກໍ່ມີຄວາມຄິດວ່າ ຄົນທີ່ບໍ່ມີຮອດເຄຶ່ອງຊິນຸ່ງ ອາກາດກໍ່ໝາວໆເຂົາເຈົ້າຢູ່ໄດ້ແນວໃດ ເຄຶ່ອງນຸ່ງເຮົາກໍ່ຫລາຍຢູ່ເຮົາກໍ່ໜ້າຈະແບ່ງປັນໃຫ້ເຂົາໄດ້ໃສ່ແດ່ ກໍ່ເລີຍໄຈ້ເຄື່ອງທີ່ຄິດວ່າບໍ່ຈຳເປັນເກັບໄວ້ອອກ ໄຈ້ໄປໄຈ້ມາກໍ່ໄດ້ ຖົງທ້າວໃຫຍ່ໆຖົງໜຶ່ງ ແລ້ວກໍ່ເອົາໄປບໍລິຈາກທີ່ Arc Great Twin Cities ຊຶ່ງເປັນສູນຮັບບໍລິຈາກ ເພິ່ນມີສະໂລແກນວ່າ Changing Attitudes. Changing Policies. Changing Lives. ແປວ່າ ປ່ຽນທ່າທາງກິລິຍາ ປ່ຽນນະໂຍບາຍ ປ່ຽນວິຖີຊີວິດ ມີຄວາມໝາຍວ່າສິ່ງເລັກນ້ອຍທິ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ (ບໍລິຈາກ)ໄປນັ້ນມີິຄວາມໝາຍແລະຄຸນຄ່າລົ້ນເຫຼືອໃຫ້ແກ່ຄົນດ້ອຍໂອກາດເຫຼ່ົ່ານັ້ນ ມັນອາດຈະປ່ຽນຊິວິດ ຫຼື ແມ້ກະທັ້ງຊີວິດຂອງພວກເຂົາໃນທາງທີ່ດີ ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຄວນຄວນມີນ້ຳໃຈເອື້ອເຟື້ອເພື່ອແຜ່ຕໍ່ກັນ.
• ສິ່ງທິ່ເຮົາບໍລິຈາກໄປແມ່ນເປັນປະໂຫຍດຫລາຍແກ່ຄົນໃຫ້ແກ່ຄົນພິການ ຄົນປັນຍາອ່ອນ ຫຼືຄົນທີ່ມີຄວາມບົກພ່ອງທາງສະຕິປັນຍາ. ແຕ່ການໃຫ້ນັ້ນຄວນຈະເປັນການໃຫ້ທີ່ມາຈາກໃຈ ແລ້ວເຮົາຈະເປັນຜູ້ທີ່ສຸກທີ່ໄດ້ໃຫ້. ການທີ່ໄດ້ໃຫ້ໂດຍບໍ່ຫວັງຫຍັງຕອບແທນເປັນສິ່ງທີ່ປະເສີດໜັກໜາ.
• ຖ້າເພື່ອນຄົນໃດທີ່ຢາກໃຫ້ ຫຼືຶ ບໍລິຈາກມັນກໍ່ມີຫຼາຍທາງ ເຮົາອາດຈະໃຫ້ຍາດຕິພີ່ນ້ອງກໍ່ໄດ້ ຫຼືອາດຈະເປັນຄົນອື່ນ ຄົນພິການ ຫຼື ຄົນດ້ອຍໂອກາດ ເຮົາອາດຈະໄປບໍລິຈາກທີ່ສູນຄົນເສຍອົງຄະບ່ອນໃດທີ່ໃກ້ບ້ານກໍ່ໄດ້ ຫຼື ຊວນໝູ່ເພື່ອນເປັນກຸ່ມໄປບໍລິຈາກໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍທີ່ຊົນນະບົດກໍ່ໄດ້.
• ຄຶດດີ ທຳດີ ສີ່ງດີໆກໍ່ຈະເກີດແກ່ຕົນ

ໂຄນນິ້ງຕົວແລກ ແລະ ກິດຈະກຳວັນຄຣິສມາດ

                 ວັນຄິສມາດແທ້ໆຊ້ຳພັດບໍ່ອອກໄປໃສເລີຍ ຕື່ນຂຶ້ນມາກໍ່ 10 ໂມງເກືອບເຄິ່ງລະ ແນມອອກໄປປະຕູປ່ອງຢ້ຽມເຫັນນ້ຳແຂງໃສຕົກລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ສວຍງາມອອນຊອນແທ້ນາ ກະວ່າຈະເອົາ Hellblue boy ຫຼື ນ້ຳຊະໂລ້ອອກໄປໂຮຍແຖມນົມຂຸ້ນນ້ອຍໝີ່ງ ອືມ ເປັນຕາແຊບ ຢູ່ເຮືອນຊ້ຳພັດບໍ່ມີ ເອື ເວົ້າມາຮອດນີ້ລະພີ່ນ້ອງອາດຈະຍັງສົງໃສວ່າ ນ້ຳແຂງໃສ ທີ່ເຮົາກ່າວໄປແມ່ນຫຍັງ ຈະສະເຫລີຍໃຫ້ຟັງ ນັ້ນກໍ່ຄື ຫິມະ ນັ້ນເອງ ເຮົາເຫັນມັນຕົກຫລາຍກໍ່ເລີຍຊວນເອື້ອຍ ແລະນ້າສາວອອກໄປຫລີ້ນຫິມະຢູ່ໜ້າບ້ານ ຕຽມຕົວໃສ່ຊຸດອາວະກາດ ໝວກ ຖົງມື ເສື້ອຊູຊີບ ເກີບໂບກ ຮາຮາ ແຖມຍັງຖືຊ້ວນອີກຄົນລະອັນ ເວົ້າໄປເວົ້າມາລະມັນບໍ່ແມ່ນຂຶ້ນໄປອາວະກາດແລ້ວ ອັນນີ້ມັນຊິໄປເປັນກຳມະກອນກໍ່ສ້າງແລ້ວນິ ຕຽມປະຕິບັດການ ເຮົາເປັນຜູ້ລິເລີ່ມບຸກເບີກ ແລະນຳທາງ ໂດຍການແກະຮອຍທາງເດີນໃຫ້ໝູ່ ກ້າວທຳອິດ ຂາຂອງເຮົາກໍ່ຈົມລົງຫິມະ ໜ້າແຄ່ງໝື່ງແລ້ວ ກໍ່ແກະຮອຍໄປເລື້ອຍໆຈົນເຖຶງສະຖານທີ່ເປົ້າໝາຍ ແຮະໆໆ ມາຣອດແລ້ວ ເລື່ມລົງມືໄດ້ ຕ່າງຄົນກໍ່ພາກັນໂກຍເອົາຫິມະ ຖົມຂື້ນຖົມຂຶ້ນໃຫ້ເປັນຄືພູ ແລ້ວກໍ່ປັບແປງໃຫ້ເປັນຣູບຣ່າງຂື້ນ ມືແລະຕີນຂ້ອຍຣູ້ສຶກໄດ້ເຖິງຄວາມເຢັນ ມັນເລື່ມແຂງ ບໍ່ມີຄວາມຣູ້ສືກ ກໍ່ຂ້ຽວເລັ່ງມືໃຫ້ໂຄງການສຳເລັດໄວໆ ພວກເຣົາສ້າງໂຄນນີ້ງໃນທ່າມກາງຫິມະຕົກປ່ອຍໆໆ ຊ່າງງົດງາມອີຫຼີ ແປງໂຕແລ້ວ ກໍ່ກໍ່ທ້ອງ ແລະຫົວຂຶ້ນ ເກັບເອົາເສດໄມ້ມາເຮັດດັງ ຕາ ແລະປາກ ໃກ້ແລ້ວລະ ຖອດເອົາໝວກ ແລະຜ້າພັນຄໍທີ່ໝ້າສາວໃສ່ມາສວມໃຫ້ໂຄນນີ້ງສະໂນແມນ ຣາຣາໆໆ ສຳເລັດ. ໝາຍເຫດ: ຜ້າພັນຄໍຜືນນັ້ນ ເຮົາເປັນຕົນຖັກຂື້ນມາດ້ວຍນ້ຳມືຂອງເຮົາເອງ ແລະມັນກໍ່ເປັນຜ້າພັນຄໍຜືນທຳອິດທີ່ຖັກຂື້ນມາເອງ ຕັ້ງແຕ່ເກິດມາ ເປັນຄວາມພາກພູມໃຈອີກຢ່າງໝຶ່ງຂອງຜູ້ຍິງຕົວນ້ອຍໆຄົນໝື່ງ.

           ປີນີ້ເປັນປີທຳອິດ ລະກໍເປັນມະນຸດນ້ຳແຂງໃສຕົວທຳອິດທີ່ຂ້ອຍສ້າງຂື້ນ ກໍ່ຖືວ່າ ຄຮິສມາດນີ້ຄຸ້ມຄ່າຫລາຍສຳຫລັບເຣົາເພາະໄດ້ຢູ່ພ້ອມໜ້າພ້ອມຕາກັນເປັນຄອບຄົວ ໂດຍການຈາກກັນກັບພໍ່ແມ່ເຖິງ 15 ປິເປັນການກັບມາຢູ່ພ້ອມພຽງຣຽງໝ້າກັນອີກຄັ້ງ.

           ຄືນວັນຄຮິສມາດຫລື Christmas’s Eve ເຣົາກໍ່ໄປກິນເຂົ້າຊຸມກັນ 2-3 ຄອບຄົວຢູ່ບ້ານພື່ນ້ອງເຣັດປີ້ງເປັດ ດາດຊີ້ນ ໝີ່ເປັດ ຕົບທ້າຍດ້ວຍ ພາຍເລສເບີຮີທອປວິທໄອສຄີມ ແຊບຫລາຍ ຫຼັງຈາກຣັບປະທານອາຫານຄ່ຳເປັນທີ່ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ ກໍ່ໄດ້ເວລາເປີດຂອງຂວັນກັນ ເປັນວາລະຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຕ້ອງເປີດຂອງຂວັນກັນກ່ອນ ຫຼັງຈາກໃຫ້ເດັກນ້ອຍແລ້ວກໍ່ຢາຍຂອງຂວັນໃຫ້ຜູ້ໃຫຍ່

            ເມື່ອເສັດສີ້ນແລ້ວກໍ່ມາເລີ່ມຫລື້ນເກມ ເກມທຳອິດ ເປັນເກມຊີງບ່ອນນັ່ງ ເມື່ອສຽງເພງສີ້ນສຸດລົງ ຜູ້ໃດນັ່ງຕັ່ງກ່ອນຜູ້ນັ້ນຊະນະ ໂດຍມີເງື່ອນໄຂຄື: ຖ້າຫາກຄົນຊະນະໄດ້ຂອງຂວັນທີ່ຕົນເລືອກແລ້ວ ແຕ່ກໍ່ຢ່າຟ້າວວາງໃຈ ຫາກຜູ້ຊະນະຄົນຕໍ່ໄປຫາກມັກຂອງຂວັນທີ່ຜູ້ກ່ຽວເອົາໄປແລ້ວກໍ່ສາມາດຍາດເອົາຂອງຂວັນຊື້ນນັ້ນໄດ້ ໃນເກມມີຜູ້ເຂົ້າແຂ່ງຂັນຢູ່ 6 ທ່ານ: ຂ້ານ້ອຍ, ແມ່ຂະນ້ອຍ, ນ້າສາວອີກ 3ຄົນ ແລະ ເອື້ອຍອີກຄົນໝື່ງ ໃນຂະນະຫຼຶ້ນເກມ ສຽງປຽນໂນບັນເລງຂື້ນ ຜຸ້ເຂົ້າແຂ່ງຂັນທັງ 6 ຈະຕ້ອງເຕັ້ນອ້ອມຕັ່ງ (ຕັ່ງຕັ້ງຢູ່ຕົງກາງ) ສຽງດົນຕີຢຸດ ກໍ່ຕ້ອງຊິງກັນນັ່ງຕັ່ງທັນທີ ໃນບັນດາຜູ້ເຂົ້າແຂ່ງຂັນຂະນ້ອຍຕົວນ້ອຍກ່ອນໝູ່ ຕອນຍາດບ່ອນນັ່ງ ສ່ວນບັ້ນທ້າຍເຮົາກາຍຕັ່ງ (ກົ້ນ) ແລະ ລົ້ມຕະຫລອດ ຮິຮິໆໆໆ….. ສຸດທ້າຍແລ້ວເຣົາກໍ່ເປັນຜູ້ຣອງສຸດທ້າຍໃນຜູ້ແຂ່ງຂັນ 6 ຄົນນັ້ນທີ່ຊະນະ.

                ຕໍ່ມາແມ່ນເກມກິນ Hot dog ແຂ່ງກັນແຕ່ຜູ້ແຂ່ງຂັນໃນເກມນີ້ລົດລົງເຫລືອພຽງ 4 ທ່ານ ຮອທດອກມັນກໍ່ບໍ່ໄດ້ໃຫຍ່ດອກ ແຕ່ພວກເຮົາສະເຫວີຍອາຫານອິ່ມແລ້ວ ແລະ ອີກຢ່າງ ຮອທດອກຫັ້ນກໍ່ເຄັມໆໆ ເກມນີ້ ໃຜຫາກຊະນະຈະໄດ້ Gift Card Mcdonald ຈຳນວນ $ 20 ເລີ່ມການແຂ່ງຂັນ ເຮົາເອງກໍ່ຍັດເຂົ້າໄປຄຳບັກໃຫຍ່ແຖມຍັງມີຜູ້ຊົມຈ້ອງມອງແລະລໍ້ຫົວອິກ ຫຸຫຸໆໆ ຜູ້ໃດກິນໝົດກໍ່ຮີບຍົກມືແລະກໍ່ອ້າປາກກວ້າງໆໃຫ້ຂະນະກຳມະການເບິ່ງເພື່ອຢືນຢັນຄວາມບໍລິສຸດ ຜູ້ທີ່ຍົກມືກໍ່ມີເອື້ອຍ ແລະຂ້ານ້ອຍເອງ ຍົກມືພ້ອມກັນ ຄະນະກຳມະການກໍ່ເລີຍຢາກໃຫ້ຄວາມເປັນທຳກັບທັງສອງຝ່າຍກໍ່ເລີຍ ເອົາຂອງລາງວັນເພີ່ມອີກເປັນເງິນສົດ ຈຳນວນ $ 20 ດັ່ງນັ້ນກໍ່ເລິຍຈົກສະຫລາກເອົາ ເຮົາຈົກໄດ້ Gift card ເມື່ອໄດ້ມາກໍ່ເລີຍນັບເບີ່ງ Gift card ພັດມີຈຳນວນ 5ໃບ ໃບລະ $5 ລວມເປັນ $25 ຖືວ່າ ເຊັນຕາຄອສເປັນຜູ້ໃຫ້ຂອງຂວັນຂ້ານ້ອຍ ຮີຮີ$$$ ດີໃຈ.

                  ນອກຈາກນີ້ແລ້ວພວກເຮົາກໍ່ຍັງຫລີ້ນເກມກັນອີກຫລາກຫລາຍຈົນເດີກ ຄ່ອຍແຍກຍ້າຍກັນກັບບ້ານ ເຮົາກໍ່ມີພາບບັນຍາກາດໃນງານມາໃຫ້ພິ່ນ້ອງໄດ້ເບິ່ງກັນໜ້ອຍໜື່ງ.

ຕາຍໆໆໆ ເຮັດໄປໄດ້ແນວໃດ

ໄດ້ໃບຂັບຂີ່ມາບໍ່ເທົ່າໃດກະເຮັດເປັນເກັ່ງ ໄປໃສມາໃສຄົນດຽວຢ່າງປີກກ້າຂາແຂງອີກ

• ພໍແຕ່ໄດ້ໃບຂັບຂີ່ ມື້ຕໍ່ມາກໍ່ຊວນໝູ່ໄປຊອບປີ້ງ ຂົນໝູ່ຂຶ້ນລົດຕັ້ງ 5-6 ຄົນ ຊ້ຳບໍ່ໜຳຂີ່ອອກ High Way ອີກ ແຕ່ເຫດການຜ່ານໄປຢ່າງປົກກະຕິ ເພາະມີໝູ່ຜູ້ທີ່ຮູ້ທາງຕິດລົດມານຳ.
• ມື້ໜຶ່ງຂ້ອຍເລົ່າສູ່ໝູ່ຂ້ອຍຄົນອາຟິກາຟັງວ່າ ຂ້ອຍໄປເບິ່ງໜັງ 2012 ນຳຄອບຄົວຂ້ອຍມາ ແລະ !ພີ່ນ້ອງຂ້ອຍກໍ່ບອກຂ້ອຍວ່າ ເພິ່ນມາເບີ່ງໜັງຊຸດກ່ອນນີ້ເພິ່ນເບິ່ງ 2 ເລື່ອງ! ຂ້ອຍກໍ່ເວົ້າໃຫ້ພີ່ນ້ອງ ບໍ່ປະຫຍັດ ເລີຍເນາະ ລາວຕອບວ່າ ບໍ່ແມ່ນບໍ່ປະຫຍັດ ກະຊື້ປີ້ດຽວຫັ້ນແລະ ຫາກເຂົ້າໄປເບີ່ງ 2 ເລື່ອງ ຂ້ອຍກ່າວຂື້ນວ່າ ແມ່ນນນນນຊຳເບາະ ! ຕວະກັນຕີ! ເມື່ອຂ້ອຍໄປເອງຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ ເພາະວ່າເຂົາຈີກປີ້ໜັງແຕ່ທາງເຂົ້າພຸ້ນນະ ບາດເຂົ້າມາໂຮງ ກະບໍ່ມີໃຜມາເກັບປີ້ ຫຼືວ່າມາເຊັກເບີ່ງວ່ານັ່ງຕາມປີ້ຫຼືບໍ່ ໃນນັ້ນ ມັນມີປະມານ 10 ປາຍໂຮງ ແຕ່ລະໂຮງກໍ່ສາຍໝັງທີ່ແຕກຕ່າງກັນອອກໄປ ດັ່ງນັ້ນ ກໍ່ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດເລື້ອງນີ້.
•  ໝູ່ຂ້ອຍແລະຂ້ອຍກໍ່ພາກັນມຸ່ງໝ້າ ໄປເບິ່ງໜັງ ຕ່າງຄົນຕ່າງບໍ່ຮູ້ທາງ ເພາະໝູ່ຂ້ອຍຄົນນີ້ກໍ່ຫາກໍ່ມາຢູ່ໄດ້ບໍ່ດົນຄືກັບຂ້ອຍ  ແຕ່ຂ້ອຍບອກໝູ່ຂ້ອຍວ່າຂ້ອຍພໍຈື່ີໆທາງໄປຢູ່ ໝູ່ຂ້ອຍກໍ່ຕອບຕົກລົງທັນທີ ຫຼັງເລິກຮຽນກໍ່ພວກເຮົາກໍ່ພາກັນປະຕິບັດການທັນທີ ຂີ່ໄປຂີ່ໄປກະຄືວ່າແມ່ນລະນ້າທາງເສັ້ນນີ້ ຫາກບໍ່ຮອດຈຸດໝາຍຈັກເທື່ອ ບາດນີ້ກໍ່ຂີ່ໄປຕໍ່ພັດວ່າໄປຊອດທາງໃໝ່ຊ້ຳ ເບີ່ງໂມງໝັງກະໃກ້ຊິສາຍລະ ແລະຂ້ອຍກໍ່ສະເດີດຕື່ນວ່າບໍ່ໄດ້ເອົາໄປຂັບຂີ່ມາກໍ່ກັບມາເອົາໃບຂັບຂີ່ຢູ່ບ້ານ ແລະ ກໍ່ໄປແວ່ເຮືອນໝູ່ຂ້ອຍ ເພາະບໍ່ຢາກເສຍເວລາຊອກທາງເອົາເອງ ອ້າຍຂອງໜູ່ກໍ່ນຳໝ້າໄປສົ່ງເຖີງທີ່ ແລະສຸດທ້າຍກໍ່ຮອດໂຮງໝັງເສຍທີ ທັງສອງກໍ່ຮີບເຂົ້າໄປຊື້ປີ້ ແລະ ກໍ່ເຂົ້າໄປເບີ່ງໜັງ ພ້ອມທັງຊື້ ປອບຄອນ ລາຄາກ່ອງໃຫຍ່ເພາະວ່າມັນເຕີມໄດ້ (refill) ຕັ້ງ 8 ດອນລ້າ ບໍ່ເອານ້ຳແປບຊີໄດ້ຫັ້ນ ແພງໆໆ ແຕ່ກະຕ້ອງຊື້ເພາະມັນຈື່ງໄດ້ບັນຍາກາດການເບີ່ງໜັງ ຖ້າເອົາແປບຊີແກ້ວໃຫຍ່ຫັ້ນກະຕ້ອງຕື່ມອີກ 5 ດອນ 50 ເຊັນ ແຕ່ຂ້ອຍມີ ນ້ຳໜາກພ້າວໃນກະເປົາແລ້ວ ເຂົາກໍ່ເລີຍບໍ່ໄດ້ເງີນຂ້ອຍ ຮາຮາຮາໆໆ ເບີ່ງໝັງເລື່ອງນີ້ໝົດລະກະ ພາກັນແລ່ນເຂົ້າໄປເບີ່ງເລື່ອງອື່ນຕໍ່ ຮອດ 8 ໂມງແລງ ກໍ່ຊວນກັນກັບບ້ານ ໜັງກໍ່ຍັງບໍ່ຈົບດອກແຕ່ມັນເດີກແລ້ວອອກມາແຕ່ສວາຍ ອອກຈາກໂຮງໝັງ ຂື້ນລົດ ຮອດໄຟແດງລ້ຽວຂວາ ເຮັດຄືໜັ້ນໃຈວ່າຮູ້ທາງອີກເຮົາກະດາຍ ອອກ high way ຂັບໄປເລື້ອຍໆກໍ່ບໍ່ເຫັນ Exit ທີ່ຄຸ້ນຕາຈັກເທື່ອ ຍັງຄົງມຸ່ງໝ້າໄປເລື້ອຍ ໝູ່ຂ້ອຍວ່າ ເຮົາມາທາງຟາກນັ້ນ ສະນັ້ນເຮົາຂີ່ທາງຟາກນີ້ຖືກແລ້ວ ກໍ່ພາກັນຂັບໄປເລື້ອຍໆ ບາດນີ້ເລີ່ມຮູ້ສືກວ່າມັນບໍ່ແມ່ນແລ້ວ ຢາກລ້ຽວຄືນກໍ່ລ້ຽວບໍ່ໄດ້ ມັນບໍ່ມີ U turn on High way ກໍ່ພາກັນອອກ Exit ນີ້ແລ້ວໄປເຂົ້າຖະໜົນອື່ນ ຂັບໄປຂັບໄປຫລົງທາງຊ້ຳ ຂັບໄປອີກກໍ່ໄປເຈີະປ້ຳນ້ຳມັນ ແລ້ວກໍ່ລົງໄປຖາມຫາທາງໄປຖະໝົນ Brookyln Park or Brooklyn Center ຖະໜົນບ້ານຂ້ອຍກັບພະນັກງານຂາຍເຄື່ອງ ເຂົາກໍ່ແຕ້ມແຜນທີ່ໃຫ້ ພວກຂ້ອຍກໍ່ອອກເດີນທາງ ຈົນມາເຈີະໂຮງໜັງ ພວກຂ້ອຍກໍ່ເລີ່ມຈາກໂຮງໝັງໃໜ່ແລະກໍ່ໂທຖາມທາງກັບອ້າຍໝູ່ ເພີ່ນກໍ່ບອກໃຫ້ອອກ Exit ໂຕນີ້ເດີ້ ແລ້ວກໍ່ຂັບໄປ ໃກ້ຈະຮອດ Exit ລະກໍ່ຍັງພາກັນລັງເລໃຈວ່າແມ່ນ Exit ນີ້ບໍ່ ຕັດສີນໃຈໄດ້ກໍ່ບໍ່ຈັກແມັດກໍ່ແມ່ນທາງອອກແລ້ວ ບາດຊີລ້ຽວອອກພັດມີລົດມານຳຫລັງຢ່າງໄວ ກໍ່ເລີຍເຮັດໃຫ້ກາຍ Exit ໄປຊ້ຳ ຈຳເປັນຕ້ອງເດີນໜ້າຕໍ່ໄປ ແລ້ວຊອກຫາ exit ເພື່ອຈະໂຄ້ງລົດກັບຄືນ ຂັບໄປອີກບາດຊິແນມເຫັນ exit ອອກແລ້ວພັດກາຍໄປອີກຊ້ຳ Snow ກໍ່ຕົກ ທາງກໍ່ມືດ ຂີ່ລົດທາງ highway ຕ້ອງຂີ່ໃຫ້ມັນໄດ້ Speed ຂີ່ຊ້າບໍ່ໄດ້ ທັງສອງເລີ່ມພາກັນຢ້ານ ສັ່ນ ຫຼົງທາງ ມາຮອດຕອນນີ້ຂ້ອຍຈື່ງຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ High way ແຕ່ກ່ອນຂ້ອຍໄດ້ຍີນຢູ່ແຕ່ກໍ່ຄິດວ່າເປັນເສັ້ນທາງຄືກັນ ເພາະບ້ານຂ້ອຍບໍ່ມີ Highway ສຸດທ້າຍພວກເຮົາກໍ່ເຫັນ exit ແລ້ວກໍ່ກັບລົດ ຂັບໄປດ້ວຍເສັ້ນທາງອັນຍາວໃຊ້ເວລາກ້ຽວໄປວຽນມາເສັ້ນທາງເກົ່ານີ້ 1 ຊົ່ວໂມງແລ້ວ ຂັບມາແນມເຫັນໂຮງໜັງແລ້ວພັດເຂົ້າຜິດ exit ອີກຕ້ອງກັບໄປກັບມາຢູ່ຫັ້ນແລະຄ່ອຍຮອດໂຮງໜັງ ຕ້ອງມາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ໂຮງໜັງ ບາດນີ້ຈອດລົດລົງໄປຖາມເສັ້ນທາງທີ່ປ້ຳນ້ຳມັນໜ້າໂຮງໜັງ ແລ້ວສຸດຂອງທີ່ສຸດກໍ່ຮອດບ້ານຢ່າງປອດໄຟ.
• ບົດຮຽນຄັ້ງນີ້ສອນໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ຄວາມໜາຍຂອງຄຳວ່າ High Way ບາດນີ້ຂ້ອຍຄົງຈະຊື້ GPS ຊ່ອຍຊີ້ທາງ.

Thanksgiving

ວັນທີ 26 ທີ່ຜ່ານມາເປັນວັນ Thanksgiving ແມ່ນວັນຂອບຄຸນພະເຈົ້າ, ຂອບໃຈພໍ່ແມ່ພີ່ນ້ອງ ເຂົ້າປາອາຫານຕ່າງໆນາໆ ຂອບໃຈຜູ້ມີພະຄຸນ ຂອບໃຈໃນສີ່ງທີ່ເຮົາຢາກຂອບໃຈ ໃນລະຍະວັນຂອບຄຸນພະເຈົ້ານັ້ນ ໂຮງຮຽນຂ້ອຍກໍ່ພັກ 2 ມື້, ມື້ກ່ອນໜ້າ Thanksgiving ແລະກໍ່ມື້ແທ້ ໃນວັນ Thanksgiving ນັ້ນ ຫ້ອງລ້າຫ້ອງການ ຫ້າງຮ້ານຕ່າງໆກໍ່ພາກັນຢຸດ ກິດຈະການກັນໝົດ. ວັນ Thanksgiving ຂອງທຸກໆປີຈະກົງກັບວັນພະຫັດສຸດທ້າຍ (ທີ່ 4th ໝາຍເຖິງມື້ທີ່ 4ຂອງອາທິດກໍ່ຄືວັນພະຫັດ) ຂອງເດືອນ ພະຈິກ ຄືໃນປີນີ້ກົງກັບ NOV 26th, 2009.

  !!  ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ພາກັນເຮັດຫຍັງໃນມື້ນີ້ ? !!

• ວັນ Thanksgiving ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ເຂົາຈະພາກັນກິນເຂົ້າຊຸມກັນໂດຍສະເພາະແມ່ນຄົນໃນຄອບຄົວ ແລະຍາດຕິພີ່ນ້ອງ ຫຼືອາດຈະເວົ້າໄດ້ວ່າ ເປັນມື້ລວມຍາດ.
• ບາງຄົນກໍ່ພາພໍ່ແມ່ໄປກິນເຂົ້ານອກບ້ານ.
• ບາງຄົນກໍ່ຂັບລົດໄປລວມຍາດທີ່ຕ່າງລັດ.

  !! ມີຫຍັງແດ່ໃນຊ່ວງເທດສະການນີ້? !!

• ທີ່ ສະຫະລັດຊ່ວງນີ້ແມ່ນ holidays ແລະ Thanksgiving ກໍ່ຖືວັນເປັນ 1 ໃນຊ່ວງ holidays ໃນຮອບປີ ທີ່ບັນດາຫ້າສັບພະສິນຄ້າຕ່າງໆລົດຢ່າງກະໜ່ຳທີ່ສຸດ ຫຼື ວ່າ Big Sales ຄຳໆນີ້ເປັນທີ່ຖືກອົກຖືກໃຈຫຼາຍໃຫ້ແກ່ ບັນດານັກຊ໊ອບ (ນັກຊື້) ໂດຍສະເພາະແມ່ນເຄື່ອງໃຊ້ໄຟຟ້າ.
• ໃນຮຸ່ງເຊົ້າຂອງວັນຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກວັນ Thanksgiving ກໍ່ແມ່ນວັນ Black Friday ມີຄວາມໝາຍວ່າທາງການວ່າເປັນວັນ Business market ທີ່ພໍ່ຄ້າແມ່ຄ້າຊາວຂາຍຈະຂ້ຽວກອບໂກຍ ຫຼືເຮັດກຳໄລໃຫ້ແກ່ທຸລະກິດຂອງເຂົາ.
• ບັນດາຫ້າງຮ້ານສັບພະສິນຄ້າພາກັນເປີດຮ້ານຕັ້ງແຕ່ໄກ່ບໍ່ຂັນ ນັບຕັ້ງແຕ່ 4 ໂມງເຊົ້າເປັນຕົ້ນໄປ ບັນດານັກຊ໊ອບກໍ່ພາກັນຕື່ນແຕ່ເດິກເພື່ອຈະໄປຊອບເອົາສິນຄ້າຄຸນນະພາບລາຄາຖືກ 1 ໃນນັ້ນກໍ່ມີຂ້ອຍ.
• ແມ່, ອ້າຍ, ເອື້ອຍໄພ້ ແລະຕົວຂ້ອຍເອງກໍ່ພາກັນລຸກແຕ່ 3 ໂມງເຊົ້າ ອາບນ້ຳແຕ່ງຕົວຕຽມອອກໄປຊ໊ອບ ອອກໄປປະມານ 4 ໂມງຍັງ ພໍໄປຮອດຫ້າງກໍ່ເຫັນບັນດານັກຊ໊ອບຢືນເຂົ້າ line ຢ່າງຍາວຢຽດ ຢູ່ຕາມແຕ່ ລະທາງເຂົ້າຫ້າງ.
• ບາງຄົນກໍ່ເອົາຜ້າຫົ່ມໄປນອນຖ້າຕັ້ງແຕ່ມື້ວານ ບາງຄົນກໍ່ໄປຕັ້ງແຕ່ 12 ໂມງ ຫຼື ໂມງ 1 ເພື່ອຢາກຊິງລາງວັນ ເພາະແຕ່ລະຫ້າງຈະມີລາງວັນໃຫ້ແກ່ ລູກຄ້າຄົນທຳອິດທີ່ເຂົ້າຮ້ານ ລາງວັນກໍ່ແມ່ນ Gift Card ຈຳນວນ 1000 ດອນລ້າໃຫ້ຊ໊ອບສິນຄ້າຂອງຫ້າງຮ້ານນັ້ນໆ.
• ສາເຫດທີ່ບັນດານັກຊ໊ອບໄປຊ໊ອບຕັ້ງແຕ່ໄກ່ບໍ່ຂັນກໍ່ເພາະຢາກໄດ້ສິນຄ້າຄຸນນະພາບລາຄາຖືກທີ່ຕົນຄາດຝັນ. ຄະຕິຂອງພວກເຂົາກໍ່ຄື “ຕ້ອງໄປໄວໆ ສິນຄ້າມີຈຳນວນຈຳກັດ ຕ້ອງຢ່າລໍຊ້າ ຖ້າຊ້າແລ້ວຈະເສຍໃຈ“.

ໄຊໂຍ ເສັງຜ່ານແລ້ວ

• ງຽບຫາຍໄປດົນເລີຍເຮົາ ຫຍຸ້ງໆແດ່ ເຮັດວຽກແດ່ ຮຽນແດ່ ມື້ນີ້ກໍ່ເປັນອີກວັນທີ່ມີຄວາມສຸກ ເສັງໃບຂັບຂີ່ ຜ່ານ ຫັ້ນນະ ເປັນຄັ້ງທີ່ 3 ໄດ໋ນີ໋ ຄັນບໍ່ຜ່ານນີ້ກະບໍ່ຮູ້ຈະຮ້ອງຕົວເອງວ່າແນວໃດລະ ໄປເສັງເທື່ອນີ້ກໍ່ເກືອບບໍ່ໄດ້ ເພາະ ຕອນຈອດແນວຂວາງຫັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຈອດແລ້ວ ເຂົາສັ່ງໃຫ້ອອກລົດໄປຂ້າງໜ້າເລັ່ງອອກໄປເກືອບບໍ່ຫວິດ ຫຼັກທີ່ຕັ້ງໄວ້ ເຮີ້ຍ ໂລ່ງອົກທີ່ເສັງຜ່ານລະ.
• ຈາກນີ້ຕໍ່ໄປຢາກໄປໃສກໍ່ໄປເອງໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖ້າໄປເພິ່ງໃຜອີກ, ຂັບໄປຮຽນ ໄປເຮັດວຽກໄດ້ເອງແລ້ວດີໃຈເດ້.
• ເວົ້າໄປເວົ້າມາເຮົາກະບໍ່ໄດ້ໂທໄປຖາມຂ່າວຄາວໜູ່ຄູ່ທີ່ລາວດົນລະ ເບິ່ງມື້ໃດຫາໂອກາດໂທໄປຫຼິ້ນນຳເຂົາກ່ອນ ສົງໃສຕອນນີ້ ຫຼ້າຄືຊິເກີດລູກລະຕິ ປານນີ້ ດີໃຈນຳໜູ່ ຈັກຫນ່ອຍກະໝູ່ອີກຄົນກະຊິແຕ່ງງານລະ ເບິ່ງໝູ່ຄູ່ພາກັນ ແຕ່ງງອກ ແຕ່ງງານ ອອກເຮືອນ ມີລູກມີເຕົ້າໄປໜົດລະ ບາດຕົວເອງແຟນກໍ່ຍັງບໍ່ມີ 555+ ໂອ້ຍຈັ່ງແມ່ນເວົ້າໃຫ້ ໂຕເອງເນາະ ເຮົານີ້ກະດາຍ.

+ໄປປ່ອຍຜີບໍ່ພີ່ນ້ອງ!

•  ມື້ນີ້ກະເປັນມື້ປ່ອຍຜີ ຫຼື ວັນຮາໂລວີນ ແຕ່ກະບໍ່ໄດ້ປ່ອຍຜີທາງໃດຕ້ອງ ເພາະຕ້ອງໄດ້ຍື່ນມືເຂົ້າຊ່ວຍເຫຼືອສັງຄົມທີ່ ຮ້ານ ອາຫານ ຕັ້ງແຕ່ 11 ໂມງຈົນຮອດ 7 ໂມງແລງ ບໍ່ມີເວລາພັກເລີຍ ບໍລິການຕະຫຼອດ 8 ຊົ່ວໂມງ ລູກຄ້າມື້ນີ້ມີແຕ່ ອ້າຍນ້ອງລາວສູງເຮົາ ບໍ່ໄດ້ຄ່າຍບໍລິການຫຼາຍປານໃດ (ໜຽວ) ເຮັດໂຕະທ້າວເປື້ອນໆ ແຕ່ໃຫ້ຄ່າບໍລິການໜ້ອຍ ດຽວ ຫຸຫູ ແຕ່ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ດີໃຈທີ່ຫາເງິນໄດ້ຈາກນ້ຳພັກນ້ຳແຮງຂອງໂຕເອງ.
• ຫຼັງເລິກວຽກມື້ນີ້ກະວ່າຈະໃຫ້ ເພື່ອນຮ່ວມງານໄປສົ່ງບ້ານ ພໍຍ່າງອອກມາໜ້າຮ້ານ ອ້າຍຂ້ອຍກໍ່ມາຖ້າຮັບລະ ເພາະຄອບຄົວເພິ່ນພາສະໜຸນໄປເລາະຂໍເຂົ້າໜົມມາ ຂຶ້ນລົດ ອັດສະວິນນ້ອຍ (ຫຼານຊາຍ) ຂອງຂ້ອຍ ກໍ່ເອົາຄຸຸໝາກອຶເຂົ້າໝົມມາອ້າງຂ້ອຍ ມື້ນີ້ລາວແປງລ້າງເປັນ ຊຸບເປີແມນ.
• ບໍ່ໄດ້ຢາຍເຂົ້າໝົມອົມຊ້ຳ ມາຮອດບ້ານກໍ່ເມື່ອແລ້ວ ກໍ່ເລີຍປິດໄຟໜ້າບ້ານໄວ້ ຖ້າເປີດໄວ້ລະຊິມີຄົນມາເຄາະ ພໍ່ແມ່ກໍ່ໄປການ ສ່ວນອ້າຍເອື້ອຍຫຼານໆກໍ່ໄປບ້ານໜູ່ຕໍ່ ຫຼັງຈາກມາສົ່ງຂ້ອຍ.
• ມື້ອື່ນຈະໄປຊົດເຊີຍທີ່ມື້ນີ້ບໍ່ໄດ້ໄປໃສ ຈະໄປກິນອາຫານອີຕາລ້ຽນ ໄປເລາະຖ່າຍຮູບ ກັບເພື່ອນຮ່ວມງານຂອງຂ້ອຍ ໂອ້ແຖມໂມງຍັງປ່ຽນໃຫ້ຊ້າລົງ ຊົ່ວໂມງໝື່ງ ຍ້ອນວ່າ ເລີ່ມເຂົ້າລະດູໜາວແລ້ວ ດີຄືກັນ ໄດ້ນອນຕື່ນສວາຍຂື້ນອີກ ຮາຮາຮາ…..
• ໂອ້ຂ້ອຍມີຂໍ້ສົງໄສວ່າມື້ນີ້ແມ່ນວັນຮາໂລວີນ ຫຼື ມື້ເດັກນ້ອຍແຂ້ວແມງ?

ເລື່ອງໃກ້ຕົວ (ຂີ້ປາຊີວ)

• ເຂົ້າຮຽນໄດ້ເກືອບຊິສອງເດືອນແລ້ວ ຫາກໍ່ຄົ້ນພົບຄວາມຈິງທີ່ໃກ້ຕົວທີ່ສຸດຄື ຍ່ານາງເອຍມາ ຊາວແມັກຊີກັນ ໄວປະມານ 49 ປີ ທີ່ຂ້ອຍນັ່ງຮຽນໃກ້ລາວທຸກໆມື້ວ່າ ລາວເປັນເພື່ອນບ້ານຂ້ອຍ ເຊິ່ງຄວາມເປັນມາຂອງການເປີດເຜີຍຄວາມຈິງມີຢູ່ວ່າ ມື້ນີ້ມີຮຽນເລື່ອງການສົນທະນາ ລະໄປໆມາໆແນວໃດກໍ່ບໍ່ຮູ້ ຍ່ານາງຈວນຖາມເລື່ອງວຽກຂອງຂ້ອຍວ່າໄປເຮັດວຽກຢູ່ໃສແລ້ວ ຂ້ອຍກໍ່ຕອບໄປວ່າ ເຮັດຢູ່ຮ້ານອາຫານຢູ່ຖະໜົນ 85 ໃກ້ Festival ແລະ ຢູ່ບໍ່ໄກຈາກບ້ານຂອງຂ້ອຍ ໃຊ້ເວລາຍ່າງປະມານ 10 ນາທີ ໃນຂະນະດຽວກັນ  ຍ່ານາງ ເອຍມາກໍ່ແຊກຂື້ນມາວ່າ ໂອ້ບ້ານຂ້ອຍກໍ່ຢູ່ແຖວນັ້ນ ການສົນທະນາຫົວຂໍ້ ບ້ານຂອງຂ້ອຍ ກໍ່ເລີ່ມຂື້ນ.
• ຍ່ານາງເອຍມາ ກໍ່ອະທິບາຍໄປວ່າ ບ້ານຂອງລາວຢູ່ຖະໜົນ ເຈມສ ເອວີນູ Jame Ave  ແລ້ວ ຂ້ອຍກໍ່ບອກວ່າ ຂ້ອຍຢູ່ຖະໜົນ ເຊຍລ່າ ພາກເວ Sierra PKWY ແລະຂ້ອຍກໍ່ເວົ້າຕໍ່ວ່າເຮົາຢູ່ໃກ້ກັນແມ່ນບໍ່ ແລ້ວຍ່ານາງກໍ່ຖາມຄືນວ່າ ແມ່ນບ້ານເຈົ້າບໍ່ທີ່ມີ ສະລອຍນ້ຳ ຢູ່ຫຼັງບ້ານ ຂ້ອຍກໍ່ຕອບວ່າ ແມ່ນແລ້ວ ແມ່ນພໍ່ ຫຼື ແມ່ ຫຼື ເອື້ອຍເຈົ້າບໍ່ທີ່ມັກເຮັດກິນຢູ່ຫຼັງບ້ານ ຂ້ອຍກໍ່ຕອບວ່າ ແມ່ນແລ້ວ ຂ້ອຍກໍ່ຖາມລາວຄືນວ່າ ເຈົ້າຢູ່ແຖວນັ້ນຫວາ ຍ່ານາງກ່າວວ່າ ນັ້ນຄືຫຼັງບ້ານຂ້ອຍ ທີ່ຕິດກັບຫຼັງບ້ານເຈົ້າ ບ້ານຫຼັງສີຂຽວ.
• ໂອ້ຕາຍໆ ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຄືບໍ່ຮູ້ ທັງສອງກ່າວ: ມັນແມ່ນເລື່ອງຫຍັງເນາະທີ່ພວກເຮົາຫາກໍ່ຮູ້.
• ນາງກ່າວອີກຕື່ມວ່າ 2 ເດືອນຫຼັງບ້ານເຈົ້າມີງານລ້ຽງແມ່ນບໍ່ ຂ້ອຍກໍ່ບອກວ່າ ນັ້ນແມ່ນງານຜູກແຂນຂ້ອຍ. ອິອິິອິອິ ແລ້ວກໍ່ຫົວຂັວນກັນ.
• ເລື່ອງໃກ້ຮູດັງຈັ່ງຊິກໍ່ຍັງບໍ່ຮູ້.

ບ້ານຜີສິງ

 

 

• ເສົາທີ່ 18 ຕຸລາທີ່ຜ່ານມາບັນດາເອື້ອຍຂ້ອຍແລະຂ້ອຍ ລວມທັງໜົດ 5 ທ່ານ ໄດ້ພາກັນໄປບ້ານຜີສິງ,ພາກັນ ອອກບ້ານໄປຕອນຄ່ຳ 7 ໂມງ 30 ນາທີ ອອກໄປຂອງວ່າງທີ່ຮ້ານອາຫານແອບເປີທາຍເຊີກ່ອນ ຂ້ອຍກໍ່ສັ່ງກຸ້ງ ທອດກອບ ສ່ວນເອື້ອຍຂ້ອຍກໍ່ດື່ມນ້ອຍໜຶ່ງ ເພື່ອບິ໊ວອາລົມ ອິອິອິອິ ນັ່ງຫຼິ້ນເພື່ອຂ້າເວລາໃຫ້ຮອດ 9 ໂມງປາຍ ຄ່ອຍພາກັນປັດກົ້ນອອກຈາກຮ້ານ ເພາະເອື້ອຍຂ້ອຍເພີ່ນນັດໜູ່ເພີ່ນໄປເຈີະກັນຢູ່ຈຸດທີ່ໝາຍເລີຍ ອາກາດມື້ນີ້ກໍ່ປະ ມານ 4 ອົງສາເຊວຊຽດ.
• ການແຕ່ງໂຕຂອງຂ້ອຍມື້ນີ້ແມ່ນເສື້ອລາຍຕົກເຂົ່າກັບສົ້ງແລກກີ້ງຮັດຮຸ່ນ ແລະ ເສື້ອກັນໝາວໝາໆ ກັບເກີບບູດສົ້ນ ສູງຄືຊິບໍ່ໄດ້ຍ່າງຫລາຍປານໃດ ບັດນີ້ເລີ່ມອອກເດີນທາງຈະໃຊ້ເວລາໃນການເດີນທາງປະມານ 45 ນາທີເນາະ ອ້າວບາດນີ້ໃກ້ຈະເຖິງທີ່ໝາຍແລ້ວ ໂອ້ທາງເຂົ້າມືດໆໆບັນຍາກາດຄືກັບຂັບລົດເຂົ້າໃນປ່າດົງດິບນີ້ແຫລະ ເຂົ້າໄປ ເລິກເຕີບລະຍັງບໍ່ເຫັນມີລົດຈັກຄັນ…
• ອຸປ ປ່າ ເຫັນແລ້ວມີລົດນຳຫຼັງມາແລ້ວ ຂັບເຂົ້າໄປອີກຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງກໍ່ເຫັນລົດ ຈອດລຽນກັນຊ້າຍລ້າຍປານກັບມາ ບຸນທາດຫຼວງ ເຮົາມາຮອດແລ້ວ ພາກັນລົງລົດແລ້ວກໍ່ຍ່າງມຸ່ງໜ້າໄປຫາປະຕູ ທາງເຂົ້າງານ ເວນຂ້ອຍລະ ຂ້ອຍ ໃສ່ບູດສົ້ນສູງມາ ຄົນອື່ນພາກັນໃສ່ບັງຕູກມາໝົດ ບໍ່ມີໃຜບອກຂ່້ອຍລະອຽດ ວ່າຕ້ອງໄດ້ຍ່າງໄກແລະຕ້ອງຕາກ ໝອກດົນ ຈັ່ງໃດກະໄດ້ອົດເອົາ ມາຮອດລະເດ້ ບ້ານຫຼັງແລກທີ່ພວກເຮົາເຂົ້າ ແມ່ນ The Butcher House ເອື້ອຍເຮົາເປັນຄົນອອກໝ້າ ເຮົາຫ້ອຍກົ້ນ ອິອິິອິ ເຂົ້າໄປແລ້ວບໍ່ເຫັນຫຍັງເລີຍ ມັນມືດ… ເຫັນແສງແລ້ວໝ້ອຍໜື່ງ ໂອະໂອ່ ຜີນຳມາ ກາກກກກ ໄປແມະໄປແມະ ກີດໆໆໆໆ ອອກມາແລ້ວ ເຫີ້ຍມ່ວນ…
• ແລ້ວກໍ່ພາກັນໄປເຂົ້າບ້ານ Vampire Chambou, Phobia Frights, 3D Circus, Mind Bender ເຂົ້າແຕ່ລະຫຼັງຕ້ອງໄດ້ ເຂົ້າແຖວ (ຄິວ) ຄົນຫລາຍ ແຕ່ເວລາເຂົ້າເຂົາຈະອະນຸຍາດເຂົ້າເທື່ອ ລະບໍ່ເກີນ 5 ຄົນ ເຂົ້າໄປບ້ານ Mind Bender ຈົນຊິເປັນວິນ ມັນພາຂ້ອຍໝູນປານກັບວ່າຢູ່ເຂົາວົງກົດນີ້ແຫລະ ຕໍ່ໄປເຮົາຈະໄປ ເຂົ້າບ້ານ Maze ບ້ານຫຼັງນີ້ເຂົ້າຄິວຍາວໆ ບ້ານຫຼັງບັກໃຫຍ່ເວີຍ ອາກາດໜາວເຂົ້າໆໆ ຈົນວ່າ 11 ໂມງເຄິ່ງລະ ໝາວຈົນສັ່ນລະນິ ຮອດຜຽນພວກເຮົາເຂົ້າໄປແລ້ວ ມີແຕ່ແມ່ມົດເວີຍ ອູ້ມີໄດໂນຊໍ ແລະ ສັບປະຫຼາດທີ່ເປັນຕາ ຂີ້ດຽດຄືໃນໜັງເມກາເລີຍ ຕອນນີ້ກຳລັງທ່ອງໂລກປະຈົນໄພຢູ່ ຄັກດີ ລະວັງ… ມືດໆໆໆ ກ໊າກໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆ…. ຮື ບໍ່ຖ້າກັນແດ່ ເຫັນແຕ່ປ້າຍ EXIT ຢູ່ຕະຫຼອດທາງ ຫາກບໍ່ຮອດທາງອອກຈັກເທື່ອ ເຢ້ອອກມາແລ້ວ ເຢັນເວີຍ ອ້າວຍັງບໍ່ແມ່ນທາງອອກເທື່ອຫວາ ຍັງມີອີກຢູ່ ຕ້ອງໄດ້ປະເຊີນໜ້າກັບຜີອີກຢູ່ ສູ້ໆ…  ກີ໊ດໆໆໆໆໆ ອອກມາຈົນໄດ້ ເຮີ້ຍ.
• ສຸດທ້າຍແມ່ນຈະໄປຂີ່ Hayride ພາສາບ້ານເຮົາແມ່ນຂີ່ລົດອີ່ແຕນຫັ້ນແລະ ນັ່ງຢູ່ເທິງກອງເຟືອງ ແຕ່ຊົ່ວຊິໄປຂື້ນລົດກໍ່ຕ້ອງຍ່າງໄປອີກແຮງໃສ່ບູດສົ້ນສູງຢູ່ ຍ່າງຜ່ານປ່າອີກ ຮູ້ສຶກໄດ້ເລີຍວ່າຕີນຂ້ອຍມັນຊາໄປໝົດ ມັນແຂງເລີຍ ໝາວອະຫຼີ ຮຸຮຸຮຸ. ພາກັນຂຶ້ນອີ່ແຕນແລ້ວມຸ່ງໜ້າເຂົ້າປ່າແລ້ວຕຽມເບິ່ງວ່າມີຫຍັງຈະເກີດຂື້ນ ແຕ່ໂຊກດີທີ່ຂ້ອຍໄດ້ນັ່ງເທິງເຟືອງ ບໍ່ໄດ້ນັ່ງບ່ອນທີ່ຕ້ອງເອົາຂາຢ່ອນລົງ ມັນຊິມີຫຍັງເຊີໄພ້ຫລາຍໂພດ, ມັນກະເປັນປະສົບການອັນໜຶ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຈິະ.

ໃບໄມ້ຫຼົ່ນຍ່າງເຂົ້າລະດູໝາວທີ່ມີນນິໂຊຕ້າ

ມື້ນີ້ເປັນມື້ແລກໃນປີ ແລະ ກໍ່ເປັນມື້ແລກທີ່ເຮົາເຫັນຫິມະຕົກ ທີ່ຈິງຍັງບໍ່ຮອດລະດູໝາວເທື່ອຊ້ຳ ມັນຍັງເປັນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຢູ່ ເບິ່ງໄດ້ຈາກຮູບພາບປະກອບ ຈະເຫັນໃບໄມ້ປົກຄຸມໄປທົ່ວເດີ່ນຫຍ້າ ພ້ອມທັງມີເກັດຫິມະເປັນຍ່ອມໆໆ ແຕ່ ຕອນອອກໄປຖ່າຍ ພາບນີ້ ຫິມະມັນເລີ່ມ ລະລາຍແລ້ວອອກໄປ ຕອນສວາຍແດ່ ກໍ່ຖືວ່າປີນີ້ເຂົ້າໝາວ ໄວເພາະຍັງບໍ່ໝົດ ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນເລີຍກໍ່ ຍັງມີຫິມະເສີຍ ຄວາມຮູ້ສຶກຕອນຍ່າງອອກ ໄປຖ່າຍ ພາຍໝ້າບ້ານ ມັນບໍ່ໄດ້ໜາວຫຍັງດອກ ແຕ່ມັນຮູ້ສຶກເຢັນໆຄືວ່າ ເຮົາເຂົ້າໄປຢູ່ ໃນຕູ້ເຢັນປະມານນັ້ນແຫລະ ມື້ນີ້ກໍ່ເປັນມື້ວັນເສົາຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ໄດ້ອອກໄປໃສດອກ ນັ່ງຖັກຜ້າພັນຄໍໄວ້ໃສ່ຍາມໝາວ ແລ້ວຂ້ອຍກໍ່ເຮັດເຂົ້ານົມໝໍ້ແກງ ກັບ ເຂົ້າໝຽວກະທິເປັນຄັ້ງແລກທີ່ລົງມືເຮັດ ແຕ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອວ່າຈະແຊບປານນີ້ ປານກັບອໍເດີ້ມາຈາກຮ້ານອາຫານເລີຍ ໂອ້ໂຫ ຝີມືຕົວເອງນີ້ ສຸດຍອດໄປເລີຍ ເກັ່ງໆໆ 555+ ບໍ່ມີໃຜຍ້ອງກໍ່ຍ້ອງຕົວເອງ ສ່ວນພໍ່ຂ້ອຍກໍ່ຕໍ່ເທີບເຮືອນທາງກາລ້າລົດ ອອກເຮັດບ່ອນເກັບເຄື່ອງໝ້ອຍໜຶ່ງ ຍ່າງເຂົ້າໄປກາລ້າລົດປານກັບໄຂເຂົ້າຕູ້ເຢັນ ຂອງກິນນີ້ບໍ່ຈຳເປັນເອົາໃສ່ຕູ້ເຢັນເລີຍ ເພາະບໍ່ໄດ້ເປີດ Heat ເອົາປະໄວ້ໃນກາລ້າ ກາລ້າລົດເຮືອນຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເອົາລົດຈອດໄວ້ດອກ ມີແຕ່ຕູ້ເຢັນແລະ ເປັນຫ້ອງສະນຸກເກີ້ອ້າຍຂ້ອຍ ແຕ່ຍາມໝາວນີ້ກໍ່ບໍ່ໄດ້ຕີດອກສະນຸກຫັ້ນ ມັນໝາວ ຫູ້ ໝາວໆໆ.

ເພື່ອນຕ່າງຊາດ My beautiful E Class

ພວກເຮົາມາຈາກຫລາຍປະເທດໃນນັ້ນມີລາວຢູ່ສອງຄົນຄື (ອະທິບາຍຮູບທີ່ຖ່າຍນຳກັນ 7 ຄົນ)

1. ຍິງທີ່ໃສ່ເສື້ອສີແດງຢູ່ທາງຊ້າຍສຸດ ຜົມດຳແມ່ນ ລາວເຮົາເອງ ແຕ່ເປັນລາວຢູ່ເຂດເໜືອສຸດ ຊັ້ນສູງ ຫລື ລາວສູງນັ້ນເອງມີຊື່ສຽງລຽງນາມວ່າ ນາງ ຢຽວ.
2. ສ່ວນຄົນທີ່ໃສ່ເສື້ອແຈັກເກັດສີຂາວ ເສື້ອໃນລາຍກ່ານນັ້ນກໍ່ຄືຂ້າພະເຈົ້າເອງ ນ່ອຍນ້ອຍ.
3. ຍິງທີ່ນັ່ງເອົາແຂນກ່າຍໂຕະໃນເສື້ອແຈັກແກັດສີຟ້າອ່ອນ ແມ່ນມາຈາກບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງອາເມລິກາ ແມ່ນຊາວແມັກຊິກັນ ເຊິ່ງເວົ້າພາສາ ສະເປນນິສ ເຊິ່ງເພິ່ນມີນາມວ່າ ຍ່ານາງ ອີວອນ ເຮົາເອງກໍ່ເລີ່ມຮຽນພາສາສະເປນເລັກນ້ອຍຈາກພວກເຂົາ ແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້ເຊິ່ງກັນແລະກັນ
4. ຍິງເສື້ອແດງຂ້າງຫຼັງສຸດທີ່ມີຜົມສີທອງນັ້ນແມ່ນ ຊາວອີຣານ ຊຶ່ງເຂົ້າມາສືບການເຄື່ອນໄຫວຂອງເມກາ ຮາຮາໆໆໆ ເວົ້າຫລີ້ນ ລາວເປັນຄົນທີ່ໃຈດີຫລາຍ ລາວເອົາແອັບເປີ້ນມາໃຫ້ໜູ່ໃນຫ້ອງກິນທຸກມື້ບໍ່ມີຂາດ ບ້ານຂອງເພິ່ນມີຕົ້ນໝາກແອັບເປີ້ນຫັ້ນນາ ເພິ່ນມີຊື່ວ່າ ຍ່ານາງ ໂຫມາ.
5. ຍິງທີ່ຍີ້ມໃສ່ກ້ອງໃນຊູດສີດຳຖັດມາ ຫລື ຢືນຢູ່ທາງກາງໝູ່ ປົກຄໍເສື້ອສີຂາວນັ້ນແມ່ນເອື້ອຍນ້ອງຫວຽດນາມເພື່ອນບ້ານເຮົາເອງ ມີຊື່ວ່າ ນາງ ມີ່ນ ເພິ່ນຄົນນີ້ແຫລະທີ່ທັກທ້ວງຂ້ອຍໃນມື້ເລີ່ມຮຽນມື້ແລກວ່າ ຂ້ອຍເປັນເອື້ອຍນ້ອງຫວຽດນາມຄືເພິ່ນ ແລະຂ້ອຍກໍ່ແນະນຳຕົວວ່າມາແຕ່ ປະເທດລາວ ເພິ່ນກໍ່ເວົ້າວ່າ ເພິ່ນບໍ່ຄິດວ່າຂ້ອຍເປັນຄົນລາວເລີຍ ວ່າຂ້ອຍເປັນຄົນຫວຽດ ເພິ່ນຄົນນີ້ກໍ່ຫາກໍ່ມາຢູ່ນີ້ໄດ້ 6 ເດືອນມີລູກຊາຍ 1 ຄົນອາຍຸໄດ້ 18 ປິພໍດີ.
6. ຕໍ່ມາແມ່ນຍິງຮ່າງສູງເສື້ອສີດຳ ຜົມຫລາຍໆຢຶນຢູ່ຂວາມືນັ້ນແມ່ນຊາວອິນເດຍ ມີຊື່ວ່າ ນາງ ແມັກ ລາວເປັນຄົນແນະນຳໃຫ້ຂ້ອຍໄປສະໝັກວຽກທີ່ລາວກຳລັງເຮັດຢຸ່ ບໍລິສັດທີ່ຂ້ອຍລໍຖ້າຄຳຕອບຢູ່ວ່າ ຈະຈ້າງ ຫຼື ບໍ່ຈ້າງງານຂ້ອຍ.
7. ຄົນສຸດທ້າຍຂວາມືສຸດໃນເສື້ອແລ້ນສີຄີມອ່ອນນັ້ນແມ່ນ ຊາວຈີນເຊີ່ງມີໂສມຍານາມວ່າ ນາງ ຈວນ ທ່ານຜູ້ນີ້ເປັນຍັງອາຈານສອນພາສາຈີນໃຫ້ແກ່ ເດັກນ້ອຍ ອິກດ້ວຍ ແຖມກໍ່ຍັງສອນພາສາຈີນທີ່ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນໃຫ້ຂ້ອຍອີກ ໂອ້ຍດີເດະ ໄດ້ຮຽນຮຸ້ຫລາຍໆໆ ວັດທະນະທຳໄປພ້ອມໆໆກັນ.

• ແຕ່ບໍ່ໝົດພຽງເທົ່ານີ້ເພື່ອນຮ່ວມຫ້ອງຂອງຂ້ອຍ ຍັງມີອີກຫລາຍທ່ານຢູ່ເຊິ່ງມາຈາກຫລາຍປະເທດ ແລ້ວໂອກາດໜ້າຈະເອົາມາແນະນຳໃຫ້ພີ່ນ້ອງໄດ້ຮູ້ຈັກ ເອົາເປັນວ່າຮູ້ເທົ່ານີ້ໄປກ່ອນເນາະ.

ວຽກໆໆໆ ເງິນໆໆ ຮາາາາ ຢາກໄດ້

ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າມາຂຽນໄດອາຣີ່ຕັ້ງຫລາຍມື້ ເພາະວ່າຫຍຸ້ງໆແດ່ຊັ້ນດອກ ຂ້ອຍສະໝັກວຽກຢູ່ອອນລາຍ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍ່ເລີຍຮ້ອງ ເຂົ້າໄປສຳພາດ ເທື່ອທຳອິດທີ່ໄປ ເຂົາກໍ່ໃຫ້ຂ້ອຍກອກແບບຟອມ ແລ້ວລະກໍ່ໃຫ້ເສັງກ່ຽວກັບຕົວເລກ ຄື ເຂົາຢາກວັດສາຍ ຕາ ຄວາມໄວ ແລະ ຄວາມແມ້ນຢຳຂອງເຮົາ 10 ຂໍ້ຕໍ່ 1 ນາທີ ເຮັດທັງໝົດ 30 ຂໍ້ ເມື່ອເຮັດແລ້ວເຂົາກໍ່ໃຫ້ກັບບ້ານໄດ້ ແຕ່ເຂົາກໍ່ສົ່ງຂໍ້ສອບມາໃຫ້ເຮັດອີກຜ່ານອີເມວລວມທັງໝົດ 3 ຫົວຂໍ້ໃຫ່ຍ ມັນກໍ່ຄືກັນກັບບົດສອບທີ່ທຳອິດນັ້ນແຫລະ ມີທັງໝົດ150 ຂໍ້ ຂ້ອຍເຮັດເວລາໄດ້ 15 ນາທີ ແລ້ວເຂົາກໍ່ນັດໃຫ້ໄປສຳພາດມື້ຕໍ່ມາອີກ ຮອດມື້ຂ້ອຍກໍ່ໄປອີກ ແຕ່ທາງບໍລິສັດມີກົດ ລະບຽບໃນການນຸ່ງຖື ພຽງແຕ່ມື້ທີ່ສອງຂອງການສຳພາດ ຂ້ອຍກໍ່ສ້າງຄວາມບໍ່ປະທັບໃຈ ໃຫ້ແກ່ນາຍຈ້າງແລ້ວ ໂດຍການນຸ່ງ ເຄື່ອງບໍ່ຖືກລະບຽບທີ່ໄດ້ວາງອອກ ກໍ່ໂດນເລີຍເພາະວ່າ ເຂົາໃຫ້ຖອດເສື້ອແຈັກເກັດອອກ ໃຫ້ໃສ່ແຕ່ເສື້ອເຊີດສີດຳ ຫຼື ສີເທົາ ຂ້ອຍພັດໄປໃສ່ເສື້ອແຂນກີ້ນ ເວນລະຂ້ອຍ ຖືກຮ້ອງເຂົ້າໄປຫ້ອງສອງຕໍ່ສອງອີກ ເຂົາກໍ່ເວົ້າໃຫ້ຂ້ອຍວ່າຂ້ອຍໃສ່ອັນນີ້ ກໍ່ບໍ່ຖືກອັນນັ້ນກໍ່ບໍ່ຖືກ ເຂົາໃຫ້ໂອກາດໃຫ້ຂ້ອຍມາສຳພາດອີກໃນຕອນແລງຂອງວັນນັ້ນ ທີ່ເຂົາໃຫ້ກໍ່ຍ້ອນວ່າ ຂ້ອຍເຮັດ ຂໍ້ສອບໄດ້ດີ ໄດ້ໄປອີກຕອນແລງ ຂ້ອຍກະດາຍ ໄປແລ້ວເຂົາກໍ່ໃຫ້ອ່ານກົດລະບຽບອີກ ແລ້ວກໍ່ພາໄປທົ່ວເບິ່ງວ່າ ຂັ້ນຕອນ ການເຮັດວຽກນັ້ນມີຫຍັງແດ່ ເຂົາກໍ່ອະທິບາຍໄປພ້ອມ ເວົ້າກໍ່ໄວໆໆໆ ເຂົ້າໃຈພຽງແຕ່ 40 ເປີເຊັນນີ້ແຫລະ ທົວແລ້ວໆກໍ່ເຖິງ ຂັ້ນຕອນການສຳພາດ ເຂົາກໍ່ຖາມວ່າຂ້ອຍຢາກເຮັດຕອນໃດ ຂ້ອຍກໍ່ຕອບໄປວ່າຢາກເຮັດຕອນ 2ໂມງ 30 ຮອດ 6ໂມງ 30 ແລ້ວເຂົາກໍ່ເວົ້າວ່າທຸກວັນນີ້ເຂົາເລີ່ມວຽກຕອນ 12 ໂມງລະຂ້ອຍກໍ່ບອກໄປວ່າຂ້ອຍມີຮຽນ ເຂົາກໍ່ບອກໃຫ້ຂ້ອຍໄປປຶກ ສາກັບ ພະນັກງານທີ່ຮັບຜິດຊອບຕອນບ່າຍ ຂ້ອຍກໍ່ໂທໄປລະກໍ່ບໍ່ມີໃຜຮັບສາຍ ກໍ່ເລີຍຝາກຂໍ້ຄວາມໄວ້ ກໍ່ຍັງບໍ່ມີຄົນຕິດຕໍ່ກັບ ຄືນມາປານນີ້ ຈັກຊິໄດ້ເຮັດບໍ່ບຸນິວຽກນີ້ກະດາຍ ກໍ່ໄດ້ລໍຖ້າໄປອີກຈັ່ງຊີ້ນີ້ແຫລະນ້ອຍເອີຍ.. ຖ້າໄດ້ເຮັດວຽກກໍ່ພໍຊິໄດ້ທ້ອນເງິນ ເລັກນ້ອຍໄວ້ເມື່ອລາວວວວວບ້ານຂ້ອຍ ຄິດຮອດເດ ບໍ່ໄດ້ໄປບຸນຊ່ວງເຮືອຊ້ຳປີນີ້ ຈັກອີກດົນປານໃດຄ່ອຍຊິໄດ້ໄປນີ້ເນາະ.

ການເວົ້າຈາຂອງຄົນລາວເຮົາທີ່ິຢູ່ອາເມກາ VS ລາວ

ຂ້ອຍກໍ່ຫາກໍ່ມາຢູ່ເມການີ້ໄດ້ບໍ່ດົນປານໃດດອກ ແຕ່ຂ້ອຍສັງເກດເຫັນວ່າ ຄົນລາວທີ່ຢູ່ເມກາສ່ວນໃຫຍ່ ນັບ ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍຈົນເຖິງຜູ້ໃຫຍ່ ຈະໃຊ້ຄຳແທນນາມແທນຕົວເອງວ່າ “ຂະນ້ອຍ“ ໃຊ້ເວົ້າກັບຄົນທີ່ມີອາຍຸໃຫຍ່ກ່ວາ, ຟັງແລ້ວເປັນຄຳເວົ້າ ທີ່ສຸພາບແລະນອບນ້ອມຫລາຍ ແຕ່ຢູ່ປະເທດລາວຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ເລີ່ມເລື່ອນຫາຍໄປຕາມຣຸ້ນ ຕາມຍຸກສະໄຫມ ກໍ່ມີຄົນບາງຈຳນວນທີ່ຍັງໃຊ້ຄຳສັບເຫຼົ່ານີ້ ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍມັກຈະເປັນຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ເກີດທັນຍຸກສະໄຫມນັ້ນ ມາເຖິງປັດຈຸບັນນີ້ ກໍ່ບໍ່ຄ່ອຍເຫັນໄວໝຸ່ມນິຍົມໃຊ້ຄຳສັບສຸພາບເຫຼົ່ານີ້ ສ່ວນໃຫຍ່ເຂົາຈະໃຊ້ຄຳແທນນາມແທນຕົວເຂົາເອງວ່າ ຂ້ອຍ, ເຮົາ ຫຼື ອາດຈະແທນຊື່ເຂົາເອງ ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານລອງປະເມີນເບິ່ງວ່າ ຄົນລາວທີ່ຢູ່ຕ່າງດ້າວ ກັບ ຄົນລາວທີ່ຢູ່ໃນປະເທດເອງ ວ່າ ຄົນຈຳພວກໃດ ຈະຮັກສາວັດທະນະທຳດ້ານການເວົ້າຈາໄດ້ດີ ແລະ ຄົງດົນກວ່າກັນ?

ຮັກອາຊີບຂອງຕົວເອງຫຼືບໍ່?

ຫຼາຍຄົນຫຼາຍແນວຄິດ ມັກໂນ້ນນີ້ນັ້ນອັນນັ້ນກະແລ້ວແຕ່ເນາະ ສຳຫລັບຂ້ອຍເອງກໍ່ຍັງບໍ່ຄົ້ນພົບເທື່ອວ່າ ທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນຕົນຢາກເປັນຫຍັງ ແຕ່ພໍ່ແມ່ຂ້ອຍໄດ້ມອບຂອງຂັວນອັນລ້ຳຄ່າໃຫ້ຂ້ອຍກໍ່ຄືການເປັນແມ່ຄ້າຂະໜົມ ປາທ່ອງໂກ ນັ້ນເອງ ຂ້ອຍເຫັນພໍ່ແມ່ຂ້ອຍຂາຍ ປາທ່ອງໂກ ມາຕັ້ງແຕ່ອາຍຸເຍົາໄວ ຕອນຂ້ອຍອາຍຸ 3 ປີ ຂ້ອຍຍັງນັ່ງຢູ່ເທິງໂຕະແປ້ງຂະໜົມປາທ່ອງໂກ ພໍ່ແມ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍປະລະໜ້າທີ່ແມ່ຄ້າປະທ່ອງໂກ ເຖິງວ່າເພິ່ນຈະມາຢູ່ ອາເມລິກາ ແລະກໍ່ມີອາຊີບເຮັດແລ້ວກໍ່ຕາມ ເພິ່ນກໍ່ຍັງເຮັດ ປາທ່ອງໂກ ຄືເກົ່າ ແລະຂ້ອຍເອງກໍ່ພູມໃຈທີ່ໄດ້ຢູ່ ໄດ້ຂາຍ ປາທ່ອງໂກ ມື້ນີ້ຂ້ອຍໄດ້ມາຂາຍ ປາທ່ອງໂກດ້ວຍຕົວເອງທີ່ງານບຸນວັດ (ວັດຟາມມິງຕັນ ທີ່ ອາເມລິກາ) ທີ່ແລກຂ້ອຍກະຄິດໆຢູ່ໃນໃຈວ່າ ຕາຍລະໆໆໆ ຕອນກູຢູ່ລາວຫັ້ນນະກູເຮັດວຽກນຳໂຄງການ ບັດມາເມກາພັດມາຈືນຂະໜົມຂາຍ ແຕ່ມັນກະເປັນແຄ່ອາລົມນ້ອຍໆໆຊື່ໆດອກ ທີ່ຈິງແລ້ວ ຂ້ອຍດີໃຈທີ່ໄດ້ເຮັດເຫັນລູກຄ້າຕິດໃຈກັບປາທ່ອງໂກ ສູດພິເສດຂອງຄອບຄົວຂ້ອຍ ສົມມຸດວ່າ ລູກຄ້າໄດ້ກິນ ປາທ່ອງໂກຂອງຫລາຍເຈົ້າ ລູກຄ້າກໍ່ຈະສາມາດບອກໄດ້ໂລດວ່າ ຊິ້ນໃດແມ່ນປາທ່ອງໂກຂອງຂ້ອຍ ຍ້ອນວ່າມັນມີລົດຊາດທີ່ເປັນເອກະລັກບໍ່ຄືໝູ່ ມີບຸນວັດຍາມໃດຄອບຄົວຂ້ອຍກໍ່ໄປຂາຍຂະໜົມຍາມນັ້ນ ໄດ້ຂາຍດີຫລາຍ ລູກຄ້າທີ່ມາຊື້ກໍ່ຈົນວ່າໄດ້ລຽນຄິວເຂົ້າມາຊື້ພຸ້ນແຫລະ ຄິດເບິ່ງເອົາ ຮາຮາຮາ….

ແລ້ວທ່ານເດຮັກອາຊີບຂອງຕົນບໍ່ ພໍໃຈໃນສິ່ງທີ່ຕົນມີບໍ່?

ທ່ານຄົ້ນພົບຕົວຕົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງທ່ານແລ້ວ ຫຼື ຍັງ?

Best Global Brands 2008

25 ອັນດັບຍີ່ຫໍ້ທີ່ນິຍົມທີ່ສຸດໃນໂລກ ໃນປີ 2008

ຈະຈັດການກັບເສດຖະກິດທີ່ຖົດຖອຍຢ່າງໃດ? What to do in recession?

1. Trim the marketing budget ແປວ່າປັບປຸງ ຫຼື ດັດແກ້ງົບປະມານການຕະຫຼາດນັ້ນເອງ.
2. Push ahead and continue to invest in brand building in the hopes of gaining on rivals. ເດີນໜ້າຕໍ່ແລະດຳເນີນການລົງທຶນໂດຍການສ້າງກາຍີ່ຫໍ້ພາຍໃຕ້ຄວາມຫວັງທີ່ວ່າຈະບັນລຸແລະເອົາຊະນະຄູ່ແຂ່ງໄດ້.

2008 Rank	2007 Rank	Brand	2008 Brand Value ($ Millions)	2007 Brand Value ($ Millions)	Percent Change (in %)	Country of Ownership
1	1	Coca-Cola	66,667	65,324	2	U.S.
2	3	IBM	59,031	57,091	3	U.S.
3	2	Microsoft	59,007	58,709	1	U.S.
4	4	GE	53,086	51,569	3	U.S.
5	5	Nokia	35,942	33,696	7	Finland
6	6	Toyota	34,050	32,070	6	Japan
7	7	Intel	31,261	30,954	1	U.S.
8	8	McDonald’s	31,049	29,398	6	U.S.
9	9	Disney	29,251	29,210	0	U.S.
10	20	Google	25,590	17,837	43	U.S.
11	10	Mercedes-Benz	25,577	23,568	9	Germany
12	12	Hewlett-Packard	23,509	22,197	6	U.S.
13	13	BMW	23,298	21,612	8	Germany
14	16	Gillette	22,069	20,415	8	U.S.
15	15	American Express	21,940	20,827	5	U.S.
16	17	Louis Vuitton	21,602	20,321	6	France
17	18	Cisco	21,306	19,099	12	U.S.
18	14	Marlboro	21,300	21,283	0	U.S.
19	11	Citi	20,174	23,443	-14	U.S.
20	19	Honda	19,079	17,998	6	Japan
21	21	Samsung	17,689	16,853	5	S. Korea
22	New	H&M	13,840	New	New	Sweden
23	27	Oracle	13,831	12,448	11	U.S.
24	33	Apple	13,724	11,037	24	U.S.
25	25	Sony	13,583	12,907	5	Japan

 

ທ່ານຮູ້ບໍ່ວ່າ ຍີ່ຫໍ້ດັງໆຫລາຍຊະນິດນັ້ນບໍ່ແມ່ນຈະໃຊ້ເວລາພຽງສັ້ນໆທີ່ຈະສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ໂດ່ງດັງຂື້ນມາໄດ້ ມັນກຳເນີດຂື້ນມາຕັ້ງແຕ່ 1886 ແຕ່ກໍ່ບໍ່ໄດ້ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນທັນໃດເລີຍ ມັນກໍ່ປະສົບອຸປະສັກຕ່າງໆນາໆຫລາຍປະການ ຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຂອງທຸລະກິດກໍ່ປ່ຽນກົນລະຍຸດການບໍລິຫານຕ່າງໆເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜະລິດຕະພັນຂອງຕົນອອກສູ່ສາຍຕາຂອງຊາວໂລກໄດ້ ພວກເຂົາກໍ່ພາດພັ້ງໃນການດຳເນີນທຸລະກິດຫລາຍຄັ້ງ ແຕ່ພວກເຂົາເອົາຈຸດປົມດ້ອຍຂອງທຸລະກິດນັ້ນມາວິເຄາະ ແລະ ຊອກຫາຫົນທາງປັບປຸງແກ້ໄຂໃຫ້ມັນດີຂຶ້ນ ໃນເມື່ອເຮົາເຮັດທຸລະກິດ ເຮົາກໍ່ຕ້ອງມີເປົ້າໝາຍວ່າທຸລະກິດນັ້ນຕ້ອງການຫຍັງ ຄົນທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ຜ່ານມໍລະສຸມຂອງຊີວິດ.

ແລ້ວທ່ານເດ ຖ້າຫາກທ່ານຕ້ອງເຈິະກັບອຸປະສັກ ທ່ານຈະປະເຊີນໜ້າກັບມັນ ຫຼື ວ່າຫລົບໜີບັນຫາ? ທ່ານຈະເຮັດແນວໃດ?

ຄອນເສີດນະ ເມກາເປັນແນວນີ້ເນາະ

ຫຼາຍໆຄົນອາດຈະຄາດວ່າ ຄອນເສີດທີ່ຈັດຢູ່ຕ່າງປະເທດຈະຫຼູຫຼາ ຟູ້ຝ້າ ຍິ່ງຈັດທີ່ ເມກາແລ້ວ ຍິ່ງຄິດວ່າມັນຈະອະລັງການ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ມາລີ້ມລົດແລ້ວ ຂ້ອຍຍ່າງເຂົ້າໄປຮ້ານອາຫານແຫ່ງໜຶ່ງຊຶ່ງເປັນຮ້ານອາຫານຈີນທີ່ຈັດຄອນເສີດນີ້ຂຶ້ນມາ ຊຶ່ງເປັນນັກຮ້ອງໄທ ທ້າວ ເຈ ເຈຕະຣິນ ເຂົ້າຮອດງານກໍ່ 8:30 pm ແລ້ວ ກໍ່ເຂົ້າໄປເລືອກນັ່ງຢູ່ໃກ້ເວທີ ບັນຍາກາດກໍ່ເໝືອນກັບເຮົານັ່ງກິນເຂົ້າຢູ່ຮ້ານອາຫານສາຍນ້ຳງື່ມລາວນີ້ລະ ມີສຽງຮ້ອງເພງລາວ ໄທ ລຸກທຸ່ງປະສົມປະສານໄປ ນັ່ງກິນເຫຼົ້າໝາກໄມ້ໄດ້ໜ້ອຍໜຶ່ງກໍ່ມີເພງ ຈີ່ຫອຍ ຈີ່ຫຍັງຂຶ້ນ ຈາກນັ້ນບັນຍາກາດຮ້ານອາຫານແທນທີ່ຈະເປັນຄອນເສີດກໍ່ປ່ຽນເປັນບຸນວັດທັນທີ ໜ້າສົນໃຈບໍ່ພີ່ນ້ອງງານຄອນເສີດໄທນະເມກາຍັງຄົງຮັກສາວັດທະນະທຳປະເພນີ ງານບຸນວັດໄວ້ ຮາຮາໆໆໆ ຕົກລົງມັນແມ່ນຄອນເສີດບໍ່ນິ 666+ ເຖິງ 10:30 ນັກຮ້ອງຕົວຈິງຈຶ່ງປະກົດຕົວ.

ອັນໃດຄືຮັກແທ້?

ຄົນສອງຄົນ ຖ້າຮັກກັນກໍ່ຕ້ອງມີຄວາມຊື່ສັດ ເຊື່ອໃຈເຊິ່ງກັນແລະກັນແມ່ນບໍ່ ພີ່ນ້ອງເຫັນດີບໍ່?

ການທີ່ຈະເອີ່ຍຄຳວ່າ ຮັກໃຫ້ມີຄວາມໝາຍກໍ່ບໍ່ຄວນເຮັດໃຫ້ມັນສົມກັບວ່າຮັກ ບໍ່ແມ່ນມີແຕ່ຄຳເວົ້າ ແຕ່ການກະທຳຊ້ຳພັດແຕກຕ່າງ.

ຮັກແທ້ຄືຫຍັງ ມີຢູ່ຈິງບໍ່? ສຳຫຼັບຕົວຂອງຂ້ອຍແລ້ວກໍ່ບໍ່ເຄີຍຜ່ານຮັກມາຫຼາຍຄັ້ງເທົ່າໃດ ຕັ້ງແຕ່ໃຫຍ່ມາຈົນອາຍຸໄດ້ 23 ປີນີ້ ກໍ່ເຄີຍມີຮັກຢູ່ສອງຄັ້ງ ຄັ້ງແລກຕອນທີ່ຂ້ອຍໄດ້ໃຫ້ຮັກເຂົາເຈົ້າໄປກັບເທໄປໃຫ້ໝົດໃຈ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍລືມຄວາມຊົງຈຳຕ່າງໆທີ່ເຄີຍມີນຳກັນ ມັນກໍ່ເປັນເວລາຫຼາຍປີທີ່ເຮົາສອງຄົນໄດ້ຄົບກັນ ເຖິງວ່າໄລຍະທາງມັນຈະເປັນອຸປະສັກອັນໃຫຍ່ຫລວງກໍ່ຕາມ ແຕ່ຂ້ອຍກໍ່ມີຄວາມເຊື່ອ ແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນໃນຕົວເຂົາມາຕະຫລອດ ບໍ່ມີວັນປ່ຽນ ແຕ່ດ້ວຍເຫດໃດຈຶ່ງເກີດມີມືທີ່ສາມເຮັດໃຫ້ຮັກຂອງເຮົາຕ້ອງລ້າງລາ ໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍເຈັບປວດຫລາຍ ມີຫລາຍຄົນກໍ່ຜ່ານເຂົ້າມາແຕ່ກໍ່ບໍ່ໃຜສາມາດເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ສຶກດີຂຶ້ນມາໄດ້ ຈົນມາວັນໜື່ງຂ້ອຍໄດ້ເຈີະ ກັບຜູ້ຊາຍອີກຄົນເຊິ່ງຊາຍຄົນນັ້ນມີລັກສະນະນິໄສໃຈຄໍຄ້າຍຄືກັບຄົນຮັກເກົ່າ ໃນຕອນທີ່ຢູ່ນຳລາວຂ້ອຍກັບມາມີຄວາມຮູ້ສຶກອີກຄັ້ງ ຂ້ອຍຈຶ່ງຕັດສິນໃຈຄົບກັບຊາຍຄົນນີ້ໃນຕໍ່ມາ ໃນແລກໆຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ໄດ້ຄິດຫຍັງຫລາຍກັບລາວ ແຕ່ໃນລະຫວ່າງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຫ່າງໄກຈາກລາວ ຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ລາວສຳຄັນກັບຂ້ອຍຫລາຍ ລາວຢູ່ຄຽງຂ້າງຂ້ອຍຢູ່ປະມານ 2 ເດືອນ ແລ້ວລາວກໍ່ປ່ຽນແປງ ຂ້ອຍກັບມາເຈັບແບບເກົ່າອີກແລ້ວ ທີ່ແລກຂ້ອຍກໍ່ຄິດວ່າ ຄົນທີ່ສອງຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຊ້ຳໃຈ ແຕ່ມັນໃຊ້ເວລາພຽງບໍ່ດົນສຳຫລັບຮັກຄັ້ງນີ້ ຂ້ອຍກໍ່ເລີຍບໍ່ຢາກເຊື່ອວ່າມັນຈະມີຮັກແທ້ຫຼົງເຫຼືອຢູ່ໃນໂລກນີ້ ນອກຈາກການຫລອກລວງ. :(:(

ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ

Autumn in My heart (Fall)

ມື້ນີ້ກໍ່ເຂົ້າລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນແລ້ວກົງກັບວັນທີ 22 ກັນຍາ 2009. ນອນກຳລັງແຊບໆອ້າຍຂອງຂ້ອຍກໍ່ມາປຸກໃຫ້ໄປນອນເບິ່ງຫຼານສອງຄົນ ຂ້ອຍກໍ່ໄປນອນກັບພວກເຂົາ ພໍຮູ້ເມື່ອຂຶ້ນມາອີກເທື່ອໜຶ່ງກໍ່ໃກ້ເວລາເຂົ້າຮຽນແລ້ວ ຂ້ອຍກໍ່ຟ້າວລຸກຂຶ້ນໄປລ້າງໝ້າ ລ້າງຕາ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳ ເພາະມັນບໍ່ທັນແລ້ວ ກໍ່ຂ້ຽວໄປແຕ່ງຕົວນຸ່ງເຄື່ອງ ຫອບກະເປົາແລ່ນອອກຈາກບ້ານ ທັນທີທັນໃດຂ້ອຍກໍ່ຮູ້ສຶກວ່າໄດ້ສຳພັດກັບອາກາດຂອງລະດູການໃໝ່ຢ່າງແທ້ຈິງ ມັນມີກິ່ນອາຍຂອງຄວາມທີ່ເປັນອາກາດທີ່ບໍລິສຸດ ແລະ ກໍ່ມີໃບໄມ້ທີ່ໂປຍປິວໄປທົ່ວທຸກຫົນແຫ່ງ ເໝືອນກັບວ່າກຳລັງລໍຄອຍຖ້າພະເອກມາຫາ ຄືກັບໝັງເກົາຫຼີ ຄິດແລ້ວກໍ່ຍັງຢາກຫົວຂັວນໂຕເອງ ຮິຮິຮິ! ການແຕ່ງຕົວມື້ນີ້ຊ່າງເຂົ້າກັບບັນຍາກາດຂອງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຫຼາຍ ໃສ່ເສື້ອສາຍດ່ຽວສີຂາວ ຄູ່ໄປກັບເສື້ອຄຸມສີບົວອ່ອນສົດໃສ ກັບກະໂປ່ງອິນເດຍບານສະພັດຍາວລາກດິນ ໃສ່ເກີບສີດຳສົ້ນສູງ ຈິດໃຈໃນເຊົ້ານີ້ແຈ່ມໃສດີ ແຕ່ພໍຫຼັງຈາກເລີກຮຽນ ກັບມາບ້ານກໍ່ໄດ້ຍິນສຽງໂທລະສັບດັງກິ່ງໆໆໆໆ ຢູ່ຫຼາຍຄັ້ງ ກໍ່ເລີຍມາຮັບສາຍ ປາກົດວ່າເປັນສາຍມາຈາກທາງໄກ ລົມກັນໄປຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງກໍ່ເກີດຄວາມຕຶງຄຽດຂື້ນລະຫວ່າງຄູ່ສົນທະນາ ມັນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ສຶກເສົ້າໃຈ ສູນເສຍ ປວດລ້າວ ຂ້ອຍກໍ່ເລີຍບອກຊາຍໃນສາຍຄົນນັ້ນ ວ່າຢ່າໄດ້ຕິດຕໍ່ພົວພັນນຳຂ້ອຍອີກ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ ແລະ ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າອອກໄປນັ້ນມັນຈະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍດີຂຶ້ນບໍ່ ຫຼື ຈະມີວິທີໃດທີ່ດີກວ່ານີ້ບໍ່ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍສາມາດລົມນຳຊາຍຄົນນີ້ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເຈັບປວດ?

 

 

 

 

ທ່ານຮູ້ບໍ່ວ່າ ອິນເຕີເນັດທີ່ເກີດຂື້ນໄດ້ຈັກປີແລ້ວ?

 

ຫຼາຍທ່ານອາດຈະບໍ່ຮູ້ວ່າ ອິນເຕີເນັດທີ່ເຮົາໃຊ້ກັນນີ້ ກຳເນີດຂື້ນຕັ້ງແຕ່ຕອນໃດ?

ອິນເຕີເນັດໄດ້ກຳເນີດຂື້ນມາເປັນເວລາ 40 ປີແລ້ວ, ແລະ ກໍ່ມີພຽງ

ແຕ່ຄົນບໍ່ຈັກຄົນທີ່ເຫັນການກຳເນີດຂອງອິນເຕີເນັດ, ມັນໄດ້ອອກສູ່ສາຍຕາຂອງສາທາລະນະຊົນໃນເວລາຕໍ່ມາ ແລະ ໃນທຸກໆມື້ນີ້ເຮົາກໍ່ໃຊ້ອິນເຕີເນັດໃນບ່ອນເຮັດວຽກ ແລະ ໃຊ້ເປັນຊີວິດປະຈຳວັນ.

ອິນເຕີເນີດກຳເນີດເກີດຂື້ນໃນວັນທີ 2 ກັນຍາ 1969, ມີປະມານ 20 ຄົນໃນຫ້ອງແລັບທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລຄາລີຟໍລເນຍ ໃນລອສແອລເຈີລິສ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຄອມພິວເຕີທີ່ໃຫຍ່ມະຫຶມາ 2 ໝ່ວຍລີ້ງກັນດ້ວຍສາຍເຄເບີ້ລສີເທົາເສັ້ນຍາວ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍ່ສັງເກດເຫັນວ່າ ມັນມີການສົ່ງຂໍ້ມຸນໄປມາ ນັ້ນຄືການເລີ້ມຕົ້ນຂອງການກຳເນີດຂອງເນັດເວີກຄອມພິວເຕີ  Computer Network ມັນໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ: ອາພາເນັດ Arpanet ຈາກນັ້ນກໍ່ມີວິທະຍາໄລອື່ນເຂົ້າຮ່ວມໃນເວລາຕໍ່ມາ.

ລັດຖະບານໄດ້ໃຫ້ເງິນລົງທຶນ ແລະມັນກໍ່ໄດ້ເລີ້ມຂື້ນຈາກໂຄງການຂອງທະຫານ ແຕ່ບຸກຄົນຜູ້ທີ່ບຸກເບີກໄດ້ເຫັນການບໍ່ຈຳກັດຂອງເນັດເວີກ, ພວກເຂົາເຫັນມັນແມ່ນຫົນທາງທີ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຄົນເຮົາສາມາດແຊ໋ຂໍ້ມູນໄດ້. ມັນໄດ້ເປີດໂລກໃຫ້ກວ້າງເພື່ອໃຫ້ເຮົາໄດ້ເຮັດສິ່ງໃໝ່ໆຕື່ມອີກ. Lone Networks ໄດ້ເລີ້ມມີການຕິດຕໍ່ ນັ້ນກໍ່ມາຈາກອິນເຕີເນັດແລະຕໍ່ມາອີເມວກໍ່ເກີດຂື້ນໃນລະຫວ່າງປີ 1970S .

ແຕ່ນັກວິທະຍາສາດຊາວອັງກິດໄດ້ສ້າງການປ່ຽນແປງໃຫຍ່ຂື້ນມາ, ທິມ ເບີລເນີ ລີ Tim Berners-Lee ໄດ້ປະດິດຄິດຄົ້ນ the World Wide Web ຂື້ນມາໃນລະຫວ່າງປີ 1990 ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ດແຫລ່ງການລີ້ງຂໍ້ມູນທົ່ວໂລກງ່າຍຂື້ນ.

Len Kleinrock ສອນທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລຄາລີຟໍລເນຍ ໃນລອສແອລເຈີລິສ, ລາວເຫັນການກຳເນີດຂອງອິນເຕີເນັດມື້ນັ້ນໃນປີ 1969 ລາວເຫັນວິທີໃໝ່ໆໃນການຊົມໃຊ້ມັນ ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ຄາດຫວັງໃດໆທັງນັ້ນ.

” Allow that open access,” ລາວກ່າວ: ” and a thousand flowers bloom.”

ທີ່ມາ Blog ຂອງຂ້ອຍ

ສະບາຍດີໝູ່ເພື່ອນທຸກຄົນ

ເຫດຜົນທີ່ຂ້ອຍຢາກມີ Blog ເປັນຂອງຕົນເອງ ກໍ່ເພາະມີໝູ່ຊັກຊວນ ແຕ່ມັນກໍ່ບໍ່ແມ່ນເຫດຜົນດຽວທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຢາກຂຽນ Blog ດອກ. ທຸກມື້ນີ້ຂ້ອຍຢູ່ບໍ່ຄ່ອຍເປັນສຸກເທົ່າໃດ ມີແຕ່ເລື່ອງໃຫ້ຄິດຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ ຍິ່ງເວລາຢູ່ຄົນດຽວ ຍິ່ເປັນການຈຸດປະກາຍຄວາມເຫງົາ ໂທໄປຫາໝູ່ເພື່ອລະບາຍກໍ່ເຮັດແລ້ວ ມັນກໍ່ເຊົາເຫງົາຢູ່ແຄ່ຊົ່ວຂະນະເທົ່ານັ້ນ ໄປຍ່າງຊອບປີ້ງກໍ່ໄປ ແຕ່ໄປຫຼາຍກໍ່ປາກແຫ້ງ ບໍ່ມີອັນຊິກິນເພາະໝົດເງິນ ເຫັນໝູ່ຂ້ອຍມີເລື່ອງຫຍັງ ຫຼື ໄປໃສກໍ່ຕາມ ເຂົາກໍ່ຂຽນລົງໃນ Blog ຂອງເຂົາ ຂ້ອຍກະເລີຍຄີດວ່າ ຂ້ອຍກໍ່ຄວນເອົາເວລາທີ່ເລື່ອນລອຍໄປລ້າໆໃຫ້ມັນເກີດມີຕົວໝັງສືມັນກໍ່ດີກວ່າ ອີກທັງສາມາດຂຽນສີ່ງທີ່ເຮົາຢາກລະບາຍ ຫຼື ອຸກອັ່ງໃນຊວງອອກມາ ມັນກໍ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຜ່ອນຄາຍໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

ແຕ່ກ່ອນຂ້ອຍກໍ່ເປັນຄົນທີ່ມັກບັນທຶກສິ່ງທິ່ຂ້ອຍເຮັດ ຫລື ປະສົບມາແລ້ວເຮັດເປັນ ໄດອາລີໄວ້ ແຕ່ດຽວນີ້ເຮົາຢູ່ໃນໂລກຍຸກໃໝ່ແລ້ວກໍ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ຫລ້າຫລັງໄປ ຕ້ອງທັນກັບກະແສໂລກ.

ທີ່ມາຂອງ angeldragon: ໃນຄວາມຄິດຂອງຂ້ອຍ ມັງກອນກໍ່ເປັນສັດທີ່ມີງົດງາມ ແລະ ໝ້າຢ້ານ ສາມາດພົ່ນໄຟໄດ້ ຖ້າປຽບເໝືອນຄົນ ກໍ່ເປັນຄົນທີ່ແຝງໄປດ້ວຍຄວາມຮ້າຍກາດ ເບິ່ງຜ່ານໆອາດຈະດີ ແລະ ງົດງາມ ແຕ່ ຫາຮູ້ໄດ້ບໍ່ວ່າໃນໃຈເຂົາມີແຕ່ຄວາມຫລອກຫລວງ ເໝືອນໄຟທີ່ຮ້ອນແຮງ ທີ່ຄ່ອຍຈະແຜດເຜົາຢູ່ຕະຫລອດເວລາ ຫາກບໍ່ລະວັງ.

 ແຕ່ໃນທາງກັບກັນມັງກອນເປັນສັດທີ່ມະນຸດເຮົານັບຖືມາຕັ້ງແຕ່ບັນພະບຸລຸດພຸ້ນ ເປັນເຈົ້າແມ່ນ້ຳທີ່ເຮົາດຳລົງຊີວິດຢູ່ ສະນັ່ນບໍ່ວ່າຈະດີ ຫຼື ຊົ່ວມັນກໍ່ຂຶ້ນນຳເຮົາວ່າ ເຮົາຈະປະຕິບັດໂຕໄປແນວໃດ ຊີວິດເຮົາເກີດມາເທື່ອດຽວ ຕາຍກໍ່ເທື່ອດຽວ ຢ່າມົວມາກະທຳໃນສິ່ງທີ່ມັນໄຣ້ປະໂຫຍດ ເຮັດໂຕເອງໃຫ້ມີຄ່າໃຫ້ເໝາະກັບການທີ່ໄດ້ເກີດມາເປັນຄົນ.

ນີ້ລະຄືທີ່ມາຂອງ Blog ຂອງຂ້ອຍ ອິອິອິອິ!!!